ΘΑΝΑΣΗΣ (ΝΑΣΟΣ) ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ Γελοιογράφος με πτυχίο πολιτικού μηχανικού

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΓΟΥΤΑ

Πενάκι έτοιμο. Οι εικόνες στριμώχνονται στην έξοδο, θέλουν να βγουν,
άλλοτε μόνες τους, άλλοτε πιασμένες κάτω από τις λέξεις ή αναδυόμενες πάνω
από αυτές. Υπό τέτοια .πίεση, η συνέντευξη αυτή βιάζεται να ξεκινήσει.
Εικόνα πρώτη: ο Μωάμεθ και η Αφροδίτη της Μήλου ομοτράπεζοι. Η συζήτησή
τους ανοιχτή: έχει όρια η σάτιρα;
Εικόνα δεύτερη: μια σειρά από Μεξικάνους παίρνουν τη «σιέστα» τους στην
κερκίδα του Μουντιάλ κάτω από το σομπρέρο τους. Επειδή, όμως, δεν θέλουν
να αφήσουν την ομάδα τους χωρίς υποστήριξη, έχουν ο καθένας δίπλα του ένα
μαγνητόφωνο, που .επευφημεί για λογαριασμό του.
Εικόνα τρίτη: η ελληνική σημαία πρόχειρα ραμμένη πάνω στην αντίστοιχη της
ΕΕ. Θα αντέξουν άραγε τα ράμματα;
Εικόνα τέταρτη: ένας εξωγήινος, που όμως δεν είναι .ούφο, μαθαίνει
λεπτομέρειες για τη δουλειά του γελοιογράφου. Ένα άλμπουμ γελοιογραφίας
ανοίγει εδώ. Ποιος είναι άραγε ο ορισμός της γελοιογραφίας;
Η εικόνα μπορεί να ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, αλλά δεν είναι ανάγκη να
είναι φλύαρη για να «μιλήσει». Ή για να μας κάνει να γελάσουμε, να
μειδιάσουμε ή να σκεφτούμε.
Ο πολιτικός μηχανικός Θανάσης (Νάσος) Ευθυμιάδης, χρόνια τώρα
γελοιογράφος, με 38 διεθνή βραβεία στο ενεργητικό του, το γνωρίζει καλά
αυτό. Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη (η οποία, σημειωτέον, διαθέτει έδρα
Γελοιογραφίας στο πανεπιστήμιό της), ζει -και γελοιογραφεί- στην Αθήνα από
τα 32 του.
Η Ακαδημία του Χιούμορ της Ισπανίας τον έχει συμπεριλάβει στο Λεξικό των
Σύγχρονων Εικαστικών Χιουμοριστών του 20ου αιώνα και έχει επιλέξει έργα
του για το Μουσείο Εικαστικού Χιούμορ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Νάσος μιλάει στο «Τ» για τη γελοιογραφία, όπως τη νιώθει και την
αισθάνεται. Υπόκειται σε εξαρτήσεις; Πού τελειώνουν τα όρια της σάτιρας
που μπορεί να ασκήσει; Τι την εμπνέει και πόσο δυνατή είναι; Αλλά μιλάει
και για τους Έλληνες και τη σχέση τους με το χιούμορ και τη γελοιογραφία.
Έχουν λιγότερο ή περισσότερο χιούμορ, σε σχέση με άλλους λαούς; Και,
άραγε, θα τα κατάφερνε ως πρωθυπουργός ένας γελοιογράφος;

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΔΩ

Το ξύλινο ορφανοτροφείο στην Πρίγκιπο έχει μακρά ιστορία

Του Τακη Kαμπυλη
Ανάμεσα σε δύο πευκόφυτους λόφους στην Πρίγκιπο, στον Βόσπορο, μια μεγάλη γαλλική εταιρεία έχτισε στα τέλη του 19ου αιώνα ένα επιβλητικό πενταώροφο οικοδόμημα, σχεδόν αποκλειστικά από ξύλο, ένα από τα μεγαλύτερα της εποχής του παγκοσμίως. Στόχος ήταν η δημιουργία ενός πολυτελούς καζίνο για τις πολυπληθείς ακολουθίες των Οθωμανών αξιωματούχων, των αξιωματούχων πρεσβειών και της οικονομικής ελίτ της θνήσκουσας αυτοκρατορίας.
Τα 3.600 τετραγωνικά μέτρα σε έκταση 25 στρεμμάτων διαμορφώθηκαν σε 200 υπνοδωμάτια και άλλους χώρους, ενώ η κουζίνα (ακραιφνώς γαλλική) υποσχόταν να ανταγωνισθεί ευθέως την εγγύς περίφημη πολίτικη. Η θέα στον Βόσπορο ήταν μαγική. Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες γιατί ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ Β΄ δεν επέτρεψε τελικά τη λειτουργία του. Πάντως επικρατέστερη είναι αυτή που σχετιζόταν με τη μεγαλομανία του και τους φόβους εκθρονισμού που τον συνόδευαν από τις πρώτες μέρες της ανακήρυξής του σε «Ηγέτη των Πιστών».
Το 1902 το κτίριο αγοράζει για λογαριασμό του Πατριαρχείου η Ελένη Ζαρίφη - και μάλιστα σε εξευτελιστική τιμή (3.500 λίρες έναντι 50.000 λιρών που κόστισε η ανέγερσή του). Το κτίριο λειτούργησε σχεδόν αμέσως ως ορφανοτροφείο μέχρι και το 1964 που το έκλεισε η τουρκική κυβέρνηση, ενώ το 1997 ανακηρύσσεται ως «μαζμπούτ», δηλαδή δημευμένο.

Η προσφυγή

Το Πατριαρχείο, αφού εξαντλεί τα ένδικα μέσα στην Τουρκία, προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Την προσφυγή υποστηρίζουν δύο Ελληνες νομικοί, ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος και ο λέκτορας Γιάννης Κτιστάκις, και ο Τούρκος καθηγητής Ατάς Σακμάρ. Ο τελευταίος, ιδιαίτερα γνωστός στην Τουρκία, είναι ένας κοσμοπολίτης νομικός (ο οποίος μάλιστα σπουδασε στη Σορβόννη με τον ίδιο καθηγητή που είχε και ο σημερινός υπουργός Χάρης Παμπούκης, τον διαπρεπή Ελληνα νομικό Φωκίωνα Φραντζεσκάκη. Μάλιστα ο Χ. Παμπούκης είχε δείξει προσωπικό ενδιαφέρον για την πορεία της προσφυγής).
Η απόφαση του Δικαστηρίου στο Στρασβούργο περί επανεγγραφής του Ορφανοτροφείου Πριγκίπου στο όνομα του Οικουμενικού Πατριαρχείου δημοσιεύτηκε προχθές. Πάντως, η χαρά των Ρωμιών είχε προεξοφληθεί από τον περασμένο Δεκαπενταύγουστο, όταν σε επίσκεψή του στο ορφανοτροφείο μαζί με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο ο Ταγίπ Ερντογάν ουσιαστικά εγγυήθηκε την επιστροφή του. Είχε προηγηθεί στις 8 Ιουλίου 2008 η απόφαση του Δικαστηρίου του Στρασβούργου που καταδίκαζε, επίσης ομόφωνα, την Τουρκία για παράβαση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Νομικά, η σημερινή απόφαση έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί, όπως σημειώνουν έγκυροι κύκλοι, για πρώτη φορά για ένα τόσο σημαντικό κτίριο και με ειδική αιτιολογία το Δικαστήριο του Στρασβούργου διατάσσει την αυτούσια επιστροφή του διεκδικούμενου ακινήτου, χωρίς να παρέχει στο τουρκικό κράτος την εναλλακτική ευχέρεια να καταβάλει χρηματική αποζημίωση.
Σε προχθεσινές δηλώσεις του, ο υπουργός Επικρατείας της τουρκικής κυβέρνησης ουσιαστικά πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα ανακοινώνοντας περίπου και τη συμφωνία της Τουρκίας να λειτουργήσει -όπως προτείνει ο Πατριάρχης- ένα πρότυπο Κέντρο Περιβαλλοντικών Μελετών «μοναδικό στον κόσμο».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο κάλυψαν την απόφαση του ΕΔΑΔ τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Οι περισσότερες εφημερίδες προτίμησαν μια ουδέτερη και μάλλον φιλική προς το Πατριαρχείο στάση, ενώ εντύπωση προκάλεσε ο τίτλος της λαϊκής «Πόστα» (500.000 ημερησίως): «Δεν θα είναι πλέον ορφανό».

Ευέλικτη πολιτική

Η νέα πιο ευέλικτη πολιτική του Πατριαρχείου, που εγκαινίασε ο Βαρθολομαίος, να διεκδικήσει δηλαδή στο Στρασβούργο στοιχεία της περιουσίας του, φαίνεται πως σήμερα είναι πιο αποτελεσματική. Αλλωστε, πριν από δύο χρόνια η Μεγάλη του Γένους Σχολή κέρδισε ένα σημαντικό κτίριο στο κέντρο της Πόλης (το Συμεωνίδειο) και αποζημιώθηκε με 900.000 ευρώ. Ωστόσο, επιστροφή κτιρίου συμβαίνει για πρώτη φορά με το Ορφανοτροφείο.
Στη ρωμέικη κοινότητα βλέπουν εδώ και μερικά χρόνια μια σταθερή βελτίωση των συνθηκών ύπαρξης εντός του τουρκικού κράτους. Η προσωπική επικοινωνία Βαρθολομαίου - Ερντογάν λειτουργεί ανασχετικά σε «ενδιάμεσους», μερικοί από τους οποίους είχαν βολευτεί με την ασαφή οικονομική διαχείριση μεγάλων κληροδοτημάτων στην Πόλη.
Στο Πατριαρχείο έφθασε πρόσφατα και η επίσημη άδεια για τη λειτουργία στην Παναγία Σουμελά, που θα τελέσει στο προαύλιο της μονής ο Πατριάρχης. Και όλοι ελπίζουν πως θα γίνει μόνο η τελετή και όχι προπαγάνδα για τις επερχόμενες εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης - ιδίως δε αυτές στην ευρύτερη περιοχή Θεσσαλονίκης.

Συστράτευση των ελληνοαμερικανών για ενίσχυση του Ταμείου Στήριξης της Ελλάδας

Να ανοίξουν τα πορτοφόλια τους οι ομογενείς των ΗΠΑ και να ενισχύσουν το Ταμείο Στήριξης της Ελλάδας, δίνοντας το παράδειγμα και για την απανταχού ομογένεια, ζήτησε ο συντονιστής της Περιφέρειας ΗΠΑ του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ)Θεόδωρος Σπυρόπουλος.Με μία ανοιχτή επιστολή, ο κ. Σπυρόπουλος κάλεσε εκ νέου όλα τα μέλη του ΣΑΕ Αμερικής να συμβάλλουν και αυτοί στη μείωση του εθνικού χρέους της Ελλάδας, ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες και τη διάθεσή τους ή ακόμη και συμβολικά με ποσό τουλάχιστον 50 δολαρίων.Η "συνδρομή" αυτή θα αποσταλεί με την ένδειξη "SAE USA Region", ώστε να ξεχωρίσει η συμβολή της Ελληνο-Αμερικανικής Κοινότητας ως συνόλου, όπως αναφέρεται στην επιστολή, στην οποία δίνονται και οι απαραίτητες λεπτομέρειες για την αποστολή: αριθμός τραπεζικού λογαριασμου (Ειδικός Λογαριασμός με κωδικό 26132462, IΒΑΝ: GR 04 010 0024 0000000026132462 και SWIFT/BIC: BNGRGRAA στην Τράπεζα της Ελλάδος) αλλά και ο τρόπος κατάθεσης σε οποιαδήποτε τράπεζα, απ' όπου και θα διαβιβάζεται αυτό, με έμβασμα απαλλαγμένο εξόδων."Επικεφαλής της εκστρατείας είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας, προσωπικότητα καθολικής αποδοχής και με ιδιαίτερο κύρος, ο οποίος αποδέχθηκε τη σχετική πρόταση του Προέδρου της Βουλής κ. Φίλιππου Πετσάλνικου" τονίζει ο κ. Σπυρόπουλος και προσθέτει:"Η συμβολή της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας στην εκστρατεία για την ενίσχυση του 'Ταμείου Στήριξης της Ελλάδας', έχει ιδιαίτερη και συμβολική σημασία για τον Ελληνισμό. Έστω και 50 δολάρια από το κάθε μέλος θα καταδείξει ότι ενδιαφερόμαστε για την πατρίδα. Η πράξη μας θα έχει και ηθικό αποτέλεσμα, καθώς το ενδιαφέρον που θα δείξουμε θα αναπτερώσει τις ελπίδες των συμπατριωτών μας και ίσως γίνει παράδειγμα και για άλλες περιοχές".Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Σπυρόπουλος είναι ένας από τους μεγαλοεπιχειρηματίες ομογενείς στις ΗΠΑ, ο οποίος δραστηριοποιείται εδώ και πολλά χρόνια σε θέματα που αφορούν στην Ελλάδα. Ο ίδιος, μεταξύ άλλων, είναι ιδρυτής και πρόεδρος του ελληνοαμερικανικού ιδρύματος "φυτέψτε τις ρίζες σας στην Ελλάδα", με έδρα το Σικάγο και παράρτημα στην Αθήνα, που αναλαμβανει αναδασώσεις στις καμμένες περιοχές της χώρας μας.

Γιώργος Μπίζος «Υποφέρουμε όπως εσείς στους Ολυμπιακούς»

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ έχει συνδεθεί με εκείνο ενός θρύλου, του Νέλσον Μαντέλα. Στενός φίλος, συνεργάτης και δικηγόρος του, ο πιο τακτικός επισκέπτης του στα 27 χρόνια της φυλάκισής του, έμαθε μαζί του να πολεμά για το δίκαιο, τα δικαιώματα των αδυνάτων, τη δημοκρατία. Ο κ. Γιώργος Μπίζος βρέθηκε από το Βασιλίτσι Μεσσηνίας πρόσφυγας στη 
Νότια Αφρική στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τους ιδρυτές του Εθνικού Συμβουλίου Νομικών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη χώρα του, διανύει ήδη την ένατη δεκαετία μιας ζωής γεμάτης προσπάθειες να επιβάλει με την πειθώ και τα επιχειρήματα ιδέες, αξίες και πρακτικές που στη Δύση θεωρούμε αυτονόητες. Σήμερα πια μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένος. Τον συναντήσαμε στον κήπο της κατοικίας του στο Γιοχάνεσμπουργκ ένα απομεσήμερο, έφτασε νύχτα και ακόμη τον 
ακούγαμε να μιλάει για τις δύο πατρίδες του, τον κόσμο, τη ζωή. Θυμάται ακόμη τον πατέρα του ως κομματάρχη του Παναγή Τσαλδάρη, τον οποίο γνώρισε το 1934, έξι ετών ο ίδιος - «έφερε μαζί του στο χωριό ένα μικρό κουτί με λουκούμια και εγώ τα έκοψα στα τέσσερα για να πάρουν όλοι». Η φωνή του σπάει όταν αναφέρεται σε αγαπημένα πρόσωπα από παλιά, αλλά πιο συχνά χαμογελάει, αισιοδοξεί και το μαρτυρούν και τα μάτια του, που στα 83 του πετάνε ακόμη σπίθες... 
- Ο Ελληνισμός βοήθησε την επανάσταση εναντίον του απαρτχάιντ;

«Οι περισσότεροι Ελληνες έλεγαν ότι ήρθαν να βγάλουν χρήματα και να φύγουν, ότι δεν ήρθαν να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Πολλοί συνεργάστηκαν με το απαρτχάιντ, για εμπορικούς και προσωπικούς λόγους- οι ίδιοι βεβαίως θεωρούσαν εμένα “προδότη του Ελληνισμού”».

- Δημιουργήσατε το ελληνικό σχολείο Σαχέτι, το πρώτο που δέχθηκε έγχρωμους μαθητές.
«Είχα την υποστήριξη της παροικίας επί 19 χρόνια. Είπα τότε: “Αν τουλάχιστον τα μισά από όσα θα κοστίσει το σχολείο δεν είναι στην τράπεζα, εγώ υπογραφή δεν βάζω”. Μόνο στα μπουζούκια δίνουν πουρμπουάρ. Πολλοί από τους συνεργάτες του απαρτχάιντ σήμερα είναι υπέρ του κυβερνώντος κόμματος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου, αν και φοβούνται ότι θα τους πάρουν τις περιουσίες τους».

- Τι τους συμβουλεύετε; «Οτι ποτέ καμία ελληνική παροικία δεν πολεμήθηκε από μια δημοκρατία». - Υπήρξαν στιγμές που ντραπήκατε για το ότι είστε λευκός;
«Προσπαθήσαμε ως οικογένεια να ζήσουμε μια γνήσια ζωή. Αν έχεις αισθήματα ενοχής, δεν μπορείς να συνεχίσεις. Ζούμε σε μια περιφέρεια όχι πολύ πλούσια, τα παιδιά μας εκπαιδεύθηκαν με τους καλύτερους δασκάλους, κάτι το οποίο ήταν αδύνατον για τους έγχρωμους. Επειτα έπρεπε να φύγουν στο εξωτερικό για να αποφύγουν τον στρατό. Δεν μπορούσαν να σηκώσουν όπλο εναντίον της χώρας. Πήγαν στην Ελλάδα για λίγο και μετά στην Αγγλία για δουλειά».

- Σήμερα πάντωςένα νέο «απαρτχάιντ» καταδυναστεύει τις παραγκουπόλεις των μεταναστών που έρχονται από τα γειτονικά κράτη, όπως η Ζιμπάμπουε.
«Η κυβερνητική πολιτική είναι εναντίον της ξενοφοβίας. Παραδέχεται ότι πολλές γειτονικές μας χώρες μάς βοήθησαν, και βομβαρδίστηκαν μάλιστα από το απαρτχάιντ, πέθαναν και δικοί τους πολίτες... Η φτωχολογιά όμως βγάζει το άχτι της εναντίον του ξένου. Σε αυτούς τους μαχαλάδες οι πρόσφυγες ζουν χωρίς νερό και αποχέτευση. Είναι και αγράμματοι τους οποίους εκμεταλλεύονται οι τσιφλικάδες κοντά στα σύνορα».

- Το καλό και το κακό συμβαδίζουν; «Ναι, και είναι ζήτημα επιλογής ποιο θα ακολουθήσεις. Ο Καζαντζάκης έγραψε ότι “αν δεν έχεις διψάσει, δεν ξέρεις την έννοια του νερού, αν δεν έχεις πεινάσει, δεν ξέρεις την έννοια της τροφής και αν δεν έχεις κάνει δούλος, δεν ξέρεις την ελευθερία”».

- Και αν δεν έχεις κάνει προσφυγιά, δεν ξέρεις τι είναι ξενοφοβία; «Πρόσφυγας είμαι από δεκατριών χρόνων. Το 1941 με πήρε ο πατέρας μου, μαζί με επτά νεοζηλανδούς στρατιώτες που ξέμειναν στη χώρα μας, και δραπετεύσαμε προς την Κρήτη, χωρίς να ξέρουμε ότι έχει “πέσει” στα χέρια των Γερμανών. Για μέρες πλανιόμασταν στα κύματα σε μια βάρκα. Εφθασα στην Αλεξάνδρεια με το “Ιλ Ντε Φρανς”, το δεύτερο μεγαλύτερο πλοίο του κόσμου, και μετά με τρένο στο Γιοχάνεσμπουργκ. Στον σταθμό μάς άφησαν εκεί που πηγαίνουν τα βόδια για σφαγή, και λέγανε: “Ο Σματς φέρνει τη σαβούρα της Ευρώπης”».

- Το ΑΙDS μαστίζει τη χώρα.Ο Μαντέλα έχει αποσυρθεί,αλλά ασχολείται επίμονα για να αντιμετωπιστεί η ασθένεια που σκότωσε τον γιο του...
«Εχουμε στραφεί πολλές φορές εναντίον της κυβέρνησης, όπως τότε που δεν έδινε φάρμακα. Πήγαμε στο δικαστήριο και ζητήσαμε ως αρχή να δίνουν το φάρμακο στις εγκύους. Τώρα δίνονται φάρμακα, αλλά οι άντρες δεν δέχονται το προφυλακτικό».

- Θα είναι ασφαλείς οι φίλαθλοι επισκέπτες του Μουντιάλ;
«Υποφέρουμε και εμείς από τα μέτρα, όπως και εσείς στους Ολυμπιακούς. Οι Αμερικανοί θέλουν να φέρουν όπλα, οι Γερμανοί διαφημίζουν αλεξίσφαιρα. Μας προσβάλλουν. Θα αντιμετωπίσουμε τους χούλιγκαν. Καλωσορίζουμε τους Ελληνες, που ευτυχώς στον πρώτο γύρο δεν παίζουν με τη Νότια Αφρική, γιατί- μαζί με πολλούς και εγώ- θα είχα πρόβλημα ποιον να χειροκροτήσω».

- Πώς βλέπετε την κατάσταση στην Ελλάδα;
«Θα πρέπει όλοι να θυμόμαστε ότι δεν έχουμε περισσότερα δικαιώματα επειδή είμαστε πρωθυπουργοί ή βουλευτές... Επίσης χρειαζόμαστε δικηγόρους που να πολεμούν για τη δημοκρατία και την εφαρμογή των νόμων».

- Ποιους Ελληνες θαυμάζετε; «Οταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με διόρισε πρεσβευτή του Ελληνισμού, έμαθα ότι πρώτος τέτοιος τίτλος δόθηκε στη Μελίνα. Αποφάσισα να συνεχίσω το έργο της και να στηρίζω την Ελλάδα με κάθε τρόπο. Αν οι γιατροί το επέτρεπαν, θα είχαμε σήμερα στο πλευρό μας ενεργά και τον Μαντέλα».

Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΜΑΝΤΕΛΑ ΚΑΙ Η ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΗ

Στα γενέθλια του Μαντέλα το 2008 δίπλα στον τιμώμενο

- Πώς γνωρίσατε τον Μαντέλα; «Το 1948 στο πανεπιστήμιο σχεδόν κάθε μεσημέρι μιλούσε στις συγκεντρώσεις εγχρώμων και Ινδών. Γίναμε φίλοι όταν αυτός τελείωνε- είναι δέκα χρόνια μεγαλύτερός μου. Μου έδινε υποθέσεις για φτωχούς ανθρώπους με λίγα χρήματα και πολιτικές δίκες χωρίς χρήματα. Γίναμε καλύτεροι φίλοι μέσα στους διαδρόμους των δικαστηρίων. Ηταν ένας από τους σημαντικότερους δικηγόρους, όμως σε μια δίκη ο δικαστής τον αμφισβήτησε, ζητώντας το πιστοποιητικό του που φυσικά δεν κουβαλάμε στις δίκες, και δεν του επέτρεψε να συνεχίσει. Πήγα στο ανώτατο δικαστήριο να τον υπερασπιστώ ζητώντας την παραίτηση εκείνου του δικαστή για ρατσιστικούς λόγους, αφού όλοι γνωρίζαμε τον Μαντέλα. Από τότε με αποκαλούν “μονομάχο”».

- Είχατε αναλάβει και την τότε σύζυγό του, τη Γουίνι;
«Η Γουίνι έβγαζε λόγο για να πάρουν οι γυναίκες πάσο. Μπήκε μες στην κρεβατοκάμαρα ένας αστυνομικός να τη συλλάβει. Μου τηλεφώνησε ο Μαντέλα: “Παντρεύτηκα φασαρία. Χτύπησε και έριξε κάτω αστυνομικό, σε παρακαλώ να την αναλάβεις”. Κερδίσαμε την υπόθεση γιατί το ότι ξάπλωσε κάτω μια γυναίκα έναν αστυνομικό ήταν υποτιμητικό. Οι δημοσιογράφοι με “τσάκωσαν” να της λέω “Στο δικαστήριο να φέρεσαι ως κυρία και όχι ως αμαζόνα” και η ίδια το έγραψε στη βιογραφία της. Την αθώωσα καμιά εικοσαριά φορές υπερασπίζοντάς τη για την πολιτική της δράση. Εκτός από μία που μπήκε για έξι μήνες φυλακή».

- Ο Μαντέλα αγαπά την Ελλάδα; «Εχει πει ότι “η Ελλάδα είναι η μητέρα της Δημοκρατίας και η Νότια Αφρική είναι η μικρότερή της κόρη”... Γύρω στο ΄80 πήγα στην Αρχαία Ολυμπία καλεσμένος σε ένα συνέδριο βουλευτών από την Ευρώπη που ήθελαν να βοηθήσουν τη Νότια Αφρική. Ο δήμαρχος μου ανακοίνωσε ότι έχρισαν τον Μαντέλα επίτιμο πολίτη της πόλης. Του έγραψαν μάλιστα και ένα γράμμα, έχουν και μια φωτογραφία του στην αίθουσα συνεδριάσεων. Δεν πήραν ποτέ απάντηση. Ο Μαντέλα απαντούσε από τη φυλακή σε όλα τα γράμματα, εφόσον βέβαια έφταναν σε αυτόν... Οταν του το είπα, ενθουσιάστηκε. “Με κολακεύει πολύ περισσότερο από όλα τα πτυχία και τις τιμές που έχω” είπε. Τότε πήραμε μαζί την απόφαση ότι το 1996 που, όπως νομίζαμε, οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα γίνονταν στην Ελλάδα, θα πηγαίναμε μαζί. Υπό την προϋπόθεση ότι θα ήταν ελεύθερος. Ηταν τότε 68 χρόνων. Τελικά το 1996 ήταν πρόεδρος της χώρας... Οταν έφυγε από την προεδρία, σχεδιάσαμε μια κρουαζιέρα στην Κορώνη, αλλά, επειδή αρρώστησε, μείναμε στη Βουλιαγμένη. Πήγαμε στην Ακρόπολη και στο Σούνιο το ηλιοβασίλεμα. Είχαν μαζευτεί χίλιοι άνθρωποι και η ασφάλεια τους κρατούσε σε απόσταση. Τότε ο Μαντέλα ζήτησε όλα τα παιδιά να είναι μαζί του. Κατά μία έννοια πραγματοποιήθηκε η ευχή της φυλακής».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=5&artId=337285&dt=13/06/2010#ixzz0qjB9XbKW

Eρτουγρουλ Οζκιοκ «Η Παναγία Σουμελά βρίσκει την ψυχή της»

Επειτα από 88 ολόκληρα χρόνια θα ηχήσουν και πάλι, εφέτος τον Δεκαπενταύγουστο, οι καμπάνες και τα σήμαντρα της πιο τραγουδισμένης, της πιο «πονεμένης» Μάνας του Ελληνισμού, της «εξόριστης» Παναγίας του όρους Μελά του Πόντου, της γνωστής ως Παναγίας Σουμελά. Χιλιάδες ποντιακής καταγωγής Ελληνες από τα πέρατα της Γης αναμένεται να συρρεύσουν στην Παναγία η οποία στα χρόνια της προσφυγιάς έγινε σύμβολο αναμνήσεων, ελπίδας και παρηγοριάς. Εξέχουσα μορφή, ανάμεσά τους, ο Ιμβριος την καταγωγή κ.κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος θα είναι ο πρώτος Οικουμενικός Πατριάρχης στα 1.600 χρόνια λειτουργίας του Μοναστηριού που θα τελέσει την πανηγυρική λειτουργία την ημέρα της εορτής της Παναγίας.

«Τα μνημεία που δεν έχουν μέσα τους ζωή και πίστη πάντα με θλίβουν. Αυτή η θρησκευτική λειτουργία θα δώσει στη Μονή τη χαμένη της ψυχή. Εμείς οι Τούρκοι και εσείς οι Ελληνες έχουμε ανάγκη από τέτοιες θαρραλέες αποφάσεις και χαίρομαι που μέρα με τη μέρα γίνονται τέτοια βήματα» δηλώνει στο «Βήμα της Κυριακής» ο δημοσιογράφος της τουρκικής εφημερίδας «Χουριέτ» κ. Ερτουγρούλ Οζκιόκ (Εrtugrul Οzkok). Με τα ρεπορτάζ και την αρθρογραφία του ο κ. Οζκιόκ έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να καμφθούν οι εσωτερικές αντιδράσεις και να δοθεί επισήμως από το τουρκικό κράτος η άδεια για την τέλεση της λειτουργίας. «Εμαθα ότι θα ανοίξει για προσκύνημα η Παναγία Σουμελά κατά τη διάρκεια μιας κουβέντας που είχα με τη διοίκηση του αθλητικού ομίλου της Τραπεζούντας “Τrabzonspor”.Εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκα ότι κάποια πράγματααλλάζουν στην Τουρκία.Οι Τραπεζούντιοι υποστήριζαν με όλη την καρδιά τους το άνοιγμα του μοναστηριού» τονίζει και προσθέτει την εμπειρία του από την επίσκεψή του εκεί. «Πρόκειται για μια πόλη που έζησε στο παρελθόν τη λύπη ορισμένων τραγικών γεγονότων.Οι δύο μέρες που πέρασα στην Τραπεζούνταέδειξαν ότι πολλοί κάτοικοί της με ειλικρίνεια προσπαθούν να μαλακώσουν αυτήν την εικόνα.Το Μοναστήρι είναι ένα σημαντικό μνημείο του ορθόδοξου κόσμου.Ταυτόχρονα αποτελεί ένα ιδιαίτερης αισθητικής αρχιτεκτονικό οικοδόμημα που έχει τοποθετηθεί μέσα στα βουνά. Αυτό το μνημείο μάς δείχνει τις προσπάθειες που έκαναν οι άνθρωποι για να τιμήσουν την πίστη τους...Ως αποτέλεσμα πολέμων, αλλαγών και τραγωδιών, πολλά έργα κάθε λαού έμειναν εκτός των δικών τους συνόρων. Είναι πλέον κοινό προϊόν της ανθρωπότητας.Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτά.Ως πολίτης της Τουρκικής Δημοκρατίας είμαι υπερήφανος για τα έργα του ελληνικού πολιτισμού που υπάρχουν στα εδάφη μας.Επιθυμώ και στις άλλες χώρες να αισθάνονται το ίδιο για τα τουρκικά και τα ισλαμικά έργα διότι αυτά τα μνημεία από τη μία γίνονται πολιτισμικός πλούτος για τις χώρες μας και από την άλλη κουβαλούν τη φιλία μεταξύ των λαών μας» συνεχίζει ο κ. Οζκιόκ. Και καταλήγει: «Συγχαίρω για αυτήν την ιστορική απόφασή τους την τουρκική κυβέρνηση και τον λαό της Τραπεζούντας.Πιστεύω με όλη μου την καρδιά ότι αυτή είναι η στάση που ταιριάζει σε μας τους Τούρκους.Οταν θα πάω στην Τραπεζούντα η πρώτη μου δουλειά είναι να επισκεφθώ τη Μονή,να ανάψω ένα κερί και να προσευχηθώ».

«Με αίτησή του ο Πατριάρχης αιτείται άδεια τέλεσης λειτουργίας στις 15 Αυγούστου 2010, στην οποία θα συμμετέχουν επισκέπτες που θα έλθουν από το εξωτερικό. Από πλευράς του υπουργείου μας κρίνεται σκόπιμη η παραχώρηση άδειας τέλεσης θρησκευτικής λειτουργίας (...) σε ώρα και διάρκεια που θα οριστεί από τη Νομαρχία Τραπεζούντας, στον εξωτερικό αύλειο χώρο υπό την προϋπόθεση ότι η λειτουργία δεν θα παρεμποδίζει την επίσκεψη άλλων επισκεπτών στη Μονή» σημειώνει ο υπουργός Τουρισμού της Τουρκίας κ. Ερτ. Γκιουνάι στο έγγραφο που απέστειλε την περασμένη Τρίτη 8 Ιουνίου και επιτρέπει την τέλεση της θείας λειτουργίας.

Το έγγραφο όμως με ημερομηνία 3 Μαΐου 2010 ίσως και να μην είχε ακόμη παραληφθεί από τις αρμόδιες αρχές, αν ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν συναντούσε τον κ. Γκιουνάι τυχαία, σε μια συναυλία. Το πιο πιθανό είναι να έπεφτε «θύμα» της... γραφειοκρατίας, που ευνοούν όλοι όσοι δεν βλέπουν με καλό μάτι τέτοιου είδους ανοίγματα.

Ο κ.κ. Βαρθολομαίος γνωρίζει το πρόβλημα όπως επίσης και ότι τέτοιες τάσεις υπάρχουν και στην Ελλάδα. Αλλωστε μόλις πέρυσι έλληνες επισκέπτες δημιούργησαν σοβαρά ζητήματα στην προσπάθειά τους να τελέσουν δέηση στο Μοναστήρι χωρίς άδεια.

«Η Παναγία Σουμελά είναι η “Μέκκα” του Ελληνισμού.Βρισκόμουν πέρυσι εκεί και δεν μας επιτράπηκε να τελέσουμε τη δέηση.Η εφετινή απόφαση που ελήφθη είναι ιστορική.Θα προστατεύσουμε την προσπάθεια που γίνεται» διατείνεται ο βουλευτής της ΝΔ κ. Σ.Αναστασιάδης. Και ο συνάδελφός του τού ΠαΣοΚ κ. Αλ.Αθανασιάδης επισημαίνει: «Για όλους τους Πόντιους σε όλη την υφήλιο θα είναι μια ιστορική στιγμή.Πέρασαν 88 χρόνια από τον ξεριζωμό των παππούδων μας. Και τώρα θα ξαναγυρίσουμε για να υμνήσουμε την Παναγία μας που μας κράτησε όρθιους σε όλες τις δύσκολες στιγμές. Θα προστατεύσουμε πάση θυσία την προσπάθεια που κάνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης».
18 αιώνες Ιστορίας

Ο δημοσιογράφος της «Χουριέτ» κ. Οζκόκ (αριστερά) δηλώνει στο “Βήμα της Κυριακής” ότι με την πρώτη ευκαιρία θα επισκεφτεί την ιστορική Μονή στο επιβλητικό όρος Μελά (κάτω) και θα προσευχηθεί.

4ος αιώνας: Οι μοναχοί Βαρνάβας και Σωφρόνιος ανακαλύπτουν στο όρος Μελά την εικόνα της Παναγίας,την οποία σύμφωνα με την παράδοση φιλοτέχνησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς,και ιδρύουν τη μονή.

7ος αιώνας: Ο όσιος Χριστοφόρος επανιδρύει το μοναστήρι,το οποίο είχε καταστραφεί.

14ος αιώνας: Ο Αλέξιος Γ΄ Κομνηνός χτίζει πύργους,κελιά,ανακαινίζει τα κτίσματα και εγκαθιστά 40 μόνιμους φρουρούς για την προστασία της Μονής.

Αρχές 15ου αιώνα: Ο Μανουήλ Γ΄ Κομνηνός προσφέρει στη Μονή σταυρό με τίμιο ξύλο.

Μέσα 15ου ως 19ο αιώνα: Οι σουλτάνοι εκδίδουν φιρμάνια και επικυρώνουν τα προνόμια που παραχώρησαν οι βυζαντινοί αυτοκράτορες στη Μονή.

1868: Στη βιβλιοθήκη της Μονής ο ερευνητής Σάββας Ιωαννίδης βρίσκει το πρώτο ελληνικό χειρόγραφο για τον Διγενή Ακρίτα.

1922: Η Μονή καταστρέφεται από τους Νεότουρκους.

1923: Λίγο προτού εγκαταλείψουν το μοναστήρι οι μοναχοί κρύβουν την εικόνα της Παναγίας,τον σταυρό του αυτοκράτορα Μουνουήλ Γ΄ και το χειρόγραφο Ευαγγέλιο του Οσίου Χριστόφορου σε κρύπτη.

1930: Ο τούρκος πρωθυπουργός Ισμέτ Ινονού επισκέπτεται την Αθήνα και συναντά εκπροσώπους Ποντίων.Οι τελευταίοι δύο εν ζωή μοναχοί αναλαμβάνουν να μεταφέρουν τα κειμήλια στην Ελλάδα.

1931: Η εικόνα της Παναγίας τοποθετείται στο Βυζαντινό Μουσείο και ο Λεωνίδας Ιασωνίδης,υπουργός της κυβέρνησης Βενιζέλου,δηλώνει: «Εν Ελλάδι υπήρχαν οι Πόντιοι,αλλά δεν υπήρχεν ο Πόντος.Με την εικόνα της Παναγίας Σουμελά ήλθε και ο Πόντος».

1951: Ο Φίλων Κτενίδης προχωρεί στη θεμελίωση του Ναού της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο του Νομού Ημαθίας.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Είναι το εθνικό μας προσκύνημα

Στο γραφείο μου έχω δύο φωτογραφίες: η μία δείχνει το ορφανοτροφείο της Πριγκίπου όπου μεγάλωσε ο πατέρας μου,ο οποίος γεννήθηκε σε ένα χωριό έξω από την Προύσα και το 1922 ήρθε στην Ελλάδα.Πριν από λίγο καιρό ένας φίλος μου επισκέφθηκε την Πρίγκιπο και του ζήτησα να μου φέρει λίγο χώμα από την αυλή και τον εσωτερικό χώρο του ορφανοτροφείου.Μου έφερε δύο βαζάκια· το ένα το έδωσα στον αδελφό μου και το άλλο κράτησα εγώ,γιατί θέλω να έχω λίγο από το χώμα όπου περπάτησε ο πατέρας μου.Η δεύτερη φωτογραφία δείχνει την Παναγία Σουμελά,γιατί η μητέρα μου ήταν Πόντια,από το Ναβοροσίσκ της Ρωσίας.Το 1922 ήρθε στην Ελλάδα.Η Παναγία Σουμελά είναι το προσκύνημα των Ποντίων αλλά και όλων των Ελλήνων.Ιδρύθηκε το 386 και εκεί συντελέστηκαν ιστορικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας αλλά και αργότερα.Το καθολικό της Μονής είναι λαξευμένο στον βράχο.Τα δεκάδες κελιά ήταν τα κρυφά σχολεία του Πόντου.Η Παναγία Σουμελά είναι το εθνικό μας προσκύνημα.Συγκινήθηκα στο άκουσμα της είδησης,θα μπορούσα να πω σε βαθμό συνταρακτικό.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=337272&dt=13/06/2010#ixzz0qj3nbyiP

Έλληνες σφουγγαράδες στο έλεος της πετρελαιοκηλίδας των ΗΠΑ

Η Αστόρια της Νέας Υόρκης έχει το όνομα, αλλά το Τάρπον Σπρινγκς της Φλόριδας τη χάρη. Η παραθαλάσσια πόλη των 23.000 κατοίκων διαθέτει το υψηλότερο ποσοστό Ελλήνων στις ΗΠΑ: το 10,4% του πληθυσμού της κατάγεται από την Ελλάδα. Κυρίως από τα Δωδεκάνησα: το Τάρπον Σπρινγκς αποικίστηκε και αναπτύχθηκε από σφουγγαράδες της Καλύμνου, της Σύμης, της Χάλκης και άλλων νησιών. Οι ψυχωμένοι βουτηχτές του Κόλπου του Μεξικού σήμερα απειλούνται θανάσιμα από την πετρελαιοκηλίδα της ΒΡ. «Το Βήμα» μίλησε με Ελληνες του Τάρπον Σπρινγκς, οι οποίοι εκφράζουν την αγωνία μήπως η ελληνοαμερικανική σπογγαλιεία, συνεπώς και ο τρόπος ζωής στο φωτεινό «ελληνικό χωριό» τους, αποτελέσει μια παράπλευρη απώλεια, μια καταστροφή-υποσημείωση στη χειρότερη θαλάσσια μόλυνση της αμερικανικής Ιστορίας. « Ανάβουμε λαμπάδες κάθε μέρα,όμως το πετρέλαιο όλο και ζυγώνει...Είναι κρίμα,έγκλημα είναι!» μας λέει ο Τζορτζ Μπιλίρης , «πατριάρχης» των σύγχρονων σφουγγαράδων του Τάρπον Σπρινγκς. Αν η πετρελαιοκηλίδα μολύνει τα σφουγγάρια, «δεν υπάρχει ελπίδα για καινούργια ζωή για χρόνια.Είναι δράμα» . Αν και γεννημένος στις ΗΠΑ, πριν από 83 χρόνια, μιλάει άπταιστα ελληνικά και διατηρεί στενές σχέσεις με την Κάλυμνο της καταγωγής του. Τον πετυχαίνουμε (τηλεφωνικά) δίπλα σε ένα από τα καΐκια του. Διακόπτει για να μιλήσει με τα πληρώματα. «Πολεμάμε να βγούμε στη θάλασσα,να δούμε τι θα γίνει» μας λέει.

Ο κ. Μπιλίρης θεωρείται ο άνθρωπος που αναβίωσε την τέχνη των σφουγγαράδων στο Τάρπον Σπρινγκς τη δεκαετία του ΄80. Δίπλα τους αναπτύχθηκε μια ακόμη μεγαλύτερη βιομηχανία: ο τουρισμός. Ο βετεράνος αυτός σφουγγαράς- «από 13 χρονών είμαι στα σφουγγάρια, 70 χρόνια» αλλά και επιχειρηματίας- «κάποτε είχα οκτώ καΐκια, σήμερα έχω τρία» μας δίνει τους αριθμούς: «Τα σφουγγάρια έκαναν τζίρο 12 εκατ. δολάρια τον χρόνο επί 10 χρόνια» ενώ ο τουρισμός, που συνδέεται απολύτως με τη σπογγαλιεία στο Τάρπον Σπρινγκς, «έχει τζίρο 35-40 εκατ. δολάρια τον χρόνο».

«Οταν στέριωσε η βιομηχανία των σφουγγαριών, αυξήθηκε ο τουρισμός. Τα 125 μαγαζιά που πουλάνε σφουγγάρια και τα 25 ελληνικά εστιατόρια απασχολούν 1.120 εργαζομένους» λέει. Ολοι αυτοί θα πληγούν ανεπανόρθωτα από την πετρελαιοκηλίδα. «Η οικονομική βάση του ΤάρπονΣπρινγκς είναι το σφουγγάρι. Στο παρελθόν,στα 13 χρόνια που είχαν φύγει τα σφουγγάρια λόγω ασθένειας στον βυθό,είχε φύγει και ο τουρισμός» .

Την καρδιά της τουριστικής περιοχής της πόλης διασχίζει η λεωφόρος Δωδεκανήσου. Οι ελληνικές οικογένειες- τρίτη ή και τέταρτη γενιά μεταναστών- ξεπερνούν τις 100. Επίκεντρο της κοινότητας είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου (ναυτικοί γαρ), η οποία χτίστηκε το 1908 και ξαναχτίστηκε το 1941 με 60 τόνους ελληνικού μάρμαρου, ως μικρογραφία της Αγια-Σοφιάς. Εκεί γιορτάζονται τα πιο λαμπρά Θεοφάνια στις ΗΠΑ- το 2006 μάλιστα είχε παραστεί ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος. «Ως δήμαρχος είχα στείλει ψήφι σμα στην Ουάσιγκτον και στις αρχές της Πολιτείας της Φλόριδας στο οποίο προβάλλαμε αντιρρήσεις για την άντληση πετρελαίου από τη θάλασσα» μας λέει η Μπέβερλι Μπιλίρη , πρώτη πολίτις του Τάρπον Σπρινγκς επί έξι χρόνια (ως τον περασμένο Μάρτιο). Η «δικαίωσή» της αυτή έχει πικρή γεύση. Η ίδια έχει σκωτσέζικη καταγωγή αλλά, παντρεμένη επί 30 χρόνια με τον κ. Μπιλίρη, ζει βαθιά μέσα στην ελληνοαμερικανική κοινότητα. Αδελφοποίησε το Τάρπον Σπρινγκς με την Κάλυμνο, τη Χάλκη και τη Σύμη. Ο νυν αντιδήμαρχος Κρις Αλαχούζος , επίσης Καλύμνιος την καταγωγή, μας λέει ότι «η βιομηχανία των σφουγγαριών πήγαινε καλά τα τελευταία χρόνια», όμως δεν κρύβει τις ζοφερές σκέψεις του για το μέλλον: «Παρακολουθούμε στενά την πετρελαιοκηλίδα και ελπίζουμε ότι το ρεύμα θα την απομακρύνει για να περάσει κάτω από το Κι Ουέστ» και να μην επηρεάσει τη σπογγαλιεία. «Οχι μόνον οι σφουγγαράδες αλλά και τα ψαράδικα και τα γαριδάδικα, όλοι τον ίδιο φόβο έχουν. Θα υπάρξουν αποζημιώσεις, είπαν οι αρμόδιοι, αλλά ακόμη δεν έχει αποφασιστεί τίποτε» .

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=337259&dt=13/06/2010#ixzz0qilspagM

Related articles by Zemanta

• Riz Khan - Gulf of Mexico Oil Spill (milkandcookies.com)
• Another oil leak from another well in the Gulf of Mexico? (americablog.com)
• Speed up containment, U.S. tells BP (thestar.com)
• Obama, British PM Cameron discuss BP oil spill (seattletimes.nwsource.com)
• Obama, British PM Cameron Discuss BP Oil Spill (abcnews.go.com)
• Andy Borowitz: BP Promises to Fix Leak; Asks US If Someone Will Be Home Between 8 and 5 (huffingtonpost.com)
• BP Plans to Defer Dividend Until Spill Can Be Better Assessed (dailyfinance.com)
• NOAA Confirms Presence of Subsea Oil Plumes in Gulf of Mexico (shoppingblog.com)
• Buy BP gas or the environment will die (americablog.com)

Γεμάτο ξένους τα μεσημέρια το φεστιβάλ Αγίου Κωνσταντίνου, Μπρούκλιν

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Από γραφείο σε γραφείο και από μαγαζί σε μαγαζί έτρεχε και μιλούσε και μοίραζε αφίσες για το φεστιβάλ της κοινότητάς του, των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης του Μπρούκλιν, όλες τις προηγούμενες εβδομάδες, ο ιερατικώς προϊστάμενός της, π. Ιωάννης Λαρδάς.

»Πήγα ο ίδιος γιατί είναι δύσκολο να αρνηθούν στον παπά», είπε χαμογελώντας στην ομάδα του «Εθνικού Κήρυκα» που επισκέφθηκε την Πέμπτη το Φεστιβάλ το οποίο άρχισε τη Δευτέρα και τελειώνει αύριο Κυριακή. «Με τραβούσαν από το ράσο και με ρώταγαν με ενδιαφέρον πότε αρχίζει. Φέτος πάμε πολύ καλύτερα από άλλες χρονιές», τόνισε. Ο π. Λαρδάς ευχαρίστησε όλους τους εθελοντές και επισκέπτες και υπογράμμισε ότι υπάρχει πολύ καλή συνεργασία στο Συμβούλιο.

Στην Κοινότητα είναι τα τελευταία πέντε χρόνια. Η ενορία έχει ως τακτικά μέλη 230 περίπου οικογένειες. Το Ημερήσιο Σχολείο «Αργύριος Φάντης» έχει 160 παιδιά. Ο π. Λαρδάς επαίνεσε την προσωπικότητα και το έργο της διευθύντριας, Αλίσιας Φαρκού, και αναφέρθηκε στο πρόγραμμα «Μικρό Ελληνάκι» με το οποίο οι γονείς πηγαίνουν τα νήπιά τους για να μάθουν την ελληνική γλώσσα, καθώς και στο άλλο παρόμοιο πρόγραμμα για παιδιά 3-5 χρονών, «ενώ τώρα κάναμε ένα βήμα με Απογευματινό για παιδιά 5-7 χρονών». Ο π. Λαρδάς αναφέρθηκε επίσης στην αξιοποίηση του μεσαίου απέναντι από την εκκλησία κτιρίου από το οποίο εισπράττεται χρηματικό ποσό κάθε χρόνο.

Ο πρώην πρόεδρος της κοινότητας, Ηλίας Σερεμέτης είπε ότι το Φεστιβάλ άρχισε τη Δευτέρα, γιατί το προτιμούν πάρα πολύ για το μεσημβρινό τουλάχιστον φαγητό τους οι υπάλληλοι των γραφείων από τα οποία είναι γεμάτη η τριγύρω περιοχή. Οι πολλοί ομογενείς πηγαίνουν τα Σαββατοκύριακα. Τα περισσότερα έσοδα είναι από τις εργάσιμες ημέρες, Δευτέρα μέχρι και Παρασκευή. «Το Φεστιβάλ είναι μια μεγάλη βοήθεια, γιατί έχουμε έξοδα για το Σχολείο και τη γενικότερη λειτουργία της Κοινότητας», είπε ο κ. Σερεμέτης.

Ο ίδιος βοηθά παντού στο Φεστιβάλ. «Οπου με χρειαστούν, τρέχω, αλλά έχουμε πάρα πολλούς άλλους εθελοντές που δίνουν πολύ από το χρόνο τους», πρόσθεσε.

Τη Δευτέρα υπήρχε περισσότερος κόσμος από πέρυσι την ίδια μέρα, την Τρίτη επειδή ο καιρός ήταν βροχερός υπήρχαν λιγότεροι επισκέπτες, ενώ την Τετάρτη και την Πέμπτη η κίνηση ήταν και πάλι αυξημένη, ενώ κάθε Παρασκευή και Σάββατο, ο κόσμος είναι πολύς. Στο δρόμο, έξω από την εκκλησία, είχαν στηθεί μεγάλα και μικρότερα παιχνίδια για τα παιδιά. Κατά τον κ. Σερεμέτη, το 70% περίπου των επισκεπτών κάθε χρόνο είναι ξένοι. Πολλά από τα γραφεία της περιοχής είναι κρατικές υπηρεσίες. «Το περιμένουν όλοι κάθε χρόνο το φεστιβάλ μας», τόνισε.

Ο αντιπρόεδρος της Κοινότητας, Τάκης Παπαδόπουλος, που μίλησε στον «Ε.Κ.», απόντος του προέδρου, Ηρακλή Αργυρίου, είπε ότι «κάθε χρόνο πάμε και καλύτερα», με τη βοήθεια βέβαια και του καιρού. «Είναι πολύ σημαντικό αυτό το ετήσιο φεστιβάλ, γιατί αποτελεί τονωτική ένεση στα οικονομικά της κοινότητάς μας», υπογράμμισε. «Κατά τη διάρκεια της ημέρας, έχουμε περισσότερους ξένους, που εργάζονται σε γραφεία και επιχειρήσεις της περιοχής και τα απογεύματα και βράδια έχουμε πολλούς Ελληνες, ιδιαίτερα Παρασκευή και Σάββατο».

Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρθηκε με υπερηφάνεια και στο χορευτικό του Σχολείου της Κοινότητας από αγόρια και κορίτσια που εμφανίζεται με εθνικές ενδυμασίες Πέμπτη και Παρασκευή μεσημέρι, καθώς και Παρασκευή και Σάββατο τα βράδια.

«Προσκαλούμε όλους τους ομογενείς να έλθουν εδώ να φάνε τα καλύτερα ελληνικά φαγητά, να απολαύσουν τα νόστιμα γλυκά μας και να διασκεδάσουν με μουσική και τραγούδια, ενώ θα χαρούν και τα παιδιά μας που χορεύουν», είπε.

Η κοινότητα έχει το Ημερήσιο Σχολείο της «Αργύριος Φάντης», το Ελληνικό Απογευματινό και το Κατηχητικό. Οι τάξεις αρχίζουν από το Προνηπιαγωγείο και τελειώνουν στην 8η.

Με την ευκαιρία αυτή, ο κ. Παπαδόπουλος είπε ότι σε δύο χρόνια η Κοινότητα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης θα γιορτάσει τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της με διάφορες εκδηλώσεις.

Αεικίνητη παντού, είναι η Μιχαηλία Ταμπάκη, οργανωτική υπεύθυνη του Φεστιβάλ. Η ίδια είναι 28 χρόνια, από τότε που παντρεύτηκε, κοντά στην Κοινότητα. Φέτος είναι υπεύθυνη του Φεστιβάλ για τέταρτη χρονιά. «Η περιοχή έχει αλλάξει προς το καλύτερο και υπάρχουν εκτός από τα γραφεία και πολλές νέες πολυκατοικίες», είπε. «Ετσι, για τρίτη χρονιά φέραμε και ορισμένα παιχνίδια για παιδιά. Οι γείτονές μας έρχονται κάθε βράδυ να φάνε. «Είναι απίστευτο πόσο γρήγορα φεύγει ο γύρος», πρόσθεσε η κ. Ταμπάκη. Μέχρι το απόγευμα της Πέμπτης είχαν χρησιμοποιηθεί 50 κούτες, των 80 πάουντς η κάθε μία. «Φέτος πάμε πολύ καλύτερα από πέρυσι», τόνισε.

Αποφασιστική στην προετοιμασία και τη λειτουργία του Φεστιβάλ είναι η εθελοντική βοήθεια των κυριών της Φιλοπτώχου της Κοινότητας. «Εχουμε 40 μέλη που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους», είπε η πρόεδρος της Φιλοπτώχου, Γεωργιάνα Παπαδάκου. Τις προηγούμενες τρεις εβδομάδες έκαναν τις προετοιμασίες για τους λουκουμάδες, τα άλλα γλυκά, αλλά και για να οργανωθεί το λεγόμενο «φλι μάρκετ» του Φεστιβάλ. Η κ. Παπαδάκου προσκαλεί τους ομογενείς όχι μόνο της περιοχής, αλλά και από παντού για να χαρούν το φετινό φεστιβάλ της Κοινότητας. Αυτή τη χρονιά, όπως και τις άλλες, η Φιλόπτωχος συγκέντρωσε χρήματα με διάφορες εκδηλώσεις για να ανταποκριθεί στην αποστολή της.

Το απόγευμα της Πέμπτης έτρωγαν στο Φεστιβάλ και τα παιδιά της ομάδας σόφτμπολ της Κοινότητας που κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αρχιεπισκοπής.

«Είναι η κοινότητά μου, και είμαι εδώ στο φεστιβάλ κάθε χρόνο, μαζί με τους φίλους μου και περνάμε καλά», είπε ο αρχηγός της ομάδας, Χρήστος Αργυρίου.