Ένα υπέροχο μουσικό βίντεο δημιουργία του καλλιτέχνη, Κώστα Πετράκου

Ένα υπέροχο μουσικό βίντεο, δημιουργία του  καλλιτέχνη, Κώστα Πετράκου, από το Δίστομο, που ζει στην Αμερική στην Πολιτεία του Σαν Φρανσίσκο. Απολαύστε και ταξιδέψτε.

Μουσική του καλλιτέχνη, δεξιοτέχνη της κιθάρας, John Clarke με ωραίες εικόνες και φανταστικό ήχο

http://distomo.blogspot.com/

H ΕΛ. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ σε Ευρωπαϊκή Περιοδεία

Η σπουδαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια Ελευθερία Αρβανιτάκη επιστρέφει στην Ευρώπη για 4 συναυλίες!!!

Μετά την πολύ επιτυχημένη συμμετοχή της στη συναυλία του Javier Limón “Mujeres de Agua” στο πιο σημαντικό jazz φεστιβάλ της Ευρώπης North Sea Jazz Festival στο Rotterdam, η Ελευθερία Αρβανιτάκη ετοιμάζεται να ενθουσιάσει για άλλη μια φορά το Ευρωπαϊκό κοινό με έναν νέο κύκλο συναυλιών στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη, σε μερικά από τα πιο φημισμένα θέατρα, καλλιτεχνικούς οργανισμούς και φεστιβάλ.

Ξεκινώντας από την Ελβετία στις 5 Οκτωβρίου, μαζί με την τετραμελή ορχήστρα της, η Ελευθερία Αρβανιτάκη θα εμφανιστεί:

• Την Τετάρτη 05/10/2011, ώρα 20:00, στο Kaufleuten στη Ζυρίχη, Ελβετία.
• Την Πέμπτη 06/10/2011, ώρα 20:00, στο Burghof στο Lörrach, Γερμανία.
• Την Παρασκευή 07/01/2011, ώρα 20:00, στο Konzerthaus στο Dortmund, Γερμανία.
• Το Σάββατο 08/10/2011, ώρα 19:30, στο Konzerthaus στη Βιέννη, Αυστρία.

Μαζί της στη σκηνή οι εξαίρετοι μουσικοί:

Δημήτρης Μπαρμπαγάλας – κιθάρα, μπάσο, ενορχηστρώσεις
Γιάννης Κυριμκυρίδης – πιάνο, πλήκτρα

Θωμάς Κωνσταντίνου – μπουζούκι, λαούτο, ούτι, cümbus Αλέξανδρός Κτιστάκης – κρουστά

Αυστραλία: Τιμούν το Σπύρο Λούη – Στήνουν άγαλμα του στη Μελβούρνη

Άγαλμα του Μαρουσιώτη Ολυμπιονίκη των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, θα στηθεί στο Μπλεργουικ στη Μελβούρνη, δίπλα από το άγαλμα του Έντγουιν Φλακ(άλλου θρύλου της εποχής), που έτρεξαν μαζί στον μαραθώνιο.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι το 1896 η Αυστραλία είχε ένα και μόνο εκπρόσωπο στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες που τα πήγε καλύτερα από κάθε άλλο συναθλητή του. Κέρδισε τρία μετάλλια, δύο χρυσά ένα χάλκινο, άσχετα εάν οι τρίτοι δεν έπαιρναν μετάλλιο, σε δύο διαφορετικά αγωνίσματα. Στον στίβο και στο τένις. Αυτός ήταν ο Εντγουϊν Φλακ.Το άγαλμα, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί και από την πολιτειακή κυβέρνηση, θα συμβολίζει την φιλία Αυστραλίας-Ελλάδας και η πρωτοβουλία ανήκει στον Ελληνικό Οργανισμό Στήριξης των Ολυμπιακών Αγώνων και της Ολυμπιακής Ιδέας, του οποίου ηγείται ο ομογενής Αριστείδης Παναγάκης, ο οποίος είπε ότι ο Λούης θα παρουσιάζεται με την κλασική φουστανέλα του.
Στην Αυστραλία ελάχιστοι έμαθαν για τις επιτυχίες του. Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να μάθουν ότι ένας συμπατριώτης τους είχε καταφέρει τόσα πολλά στην Αθήνα!
Όταν έγινε γνωστό ότι θα γίνουν στην Ελλάδα Ολυμπιακοί Αγώνες ο Φλακ, που τότε σπούδαζε στo Λονδίνο, δεν έχασε την ευκαιρία. Γοητευμένος για την Ελλάδα, είχε άλλωστε σπουδάσει ελληνική ιστορία στην Αυστραλία, αποφάσισε να πάει στην Αθήνα. Έξι μέρες ταξίδευε με πλοία, τρένα και… κάρα για να φθάσει στο προορισμό του.
Στα προκριματικά των 800μ τερμάτισε πρώτος παίρνοντας θριαμβευτικά το εισιτήριο για τον τελικό. Την επόμενη αγωνίστηκε στα 1.500 μέτρα. Λίγο πριν τον τερματισμό έτρεχε δίπλα-δίπλα με τον Αμερικανό Άρθουρ Μπλέικ που ήταν φαβορί για το χρυσό. Το δυνατό φίνις του Φλακ τον βοήθησε να κερδίσει αφήνοντας πέντε, τουλάχιστον, μέτρα πίσω τον αντίπαλό του.
Επόμενο τεστ ο Μαραθώνιος. Αν και δεν είχε τρέξει ποτέ του περισσότερο από 10 χιλιόμετρα μπήκε στον επίπονο αυτό αγώνισμα και «κοντραρίστηκε» σκληρά με τον Λούη.
Όπως έγραψαν οι εφημερίδες της εποχής ο Φλακ, που ποτέ δεν είχε συμμετάσχει σε αγώνα μεγαλύτερο των 10 μιλίων, ζοριζόταν, με τον Λούη στο κατόπι του.\

Στα 34 χιλιόμετρα, ο «νερουλάς από το Μαρούσι» έφτασε τον Αυστραλό λογιστή. Για λίγο έτρεξαν δίπλα δίπλα, αλλά γρήγορα ο Φλακ άρχισε να παραπαίει. «Βοηθήστε τον, θα πέσει», ζήτησε από τους θεατές ένας φίλος του Φλακ, που ακολουθούσε τους δρομείς. Ο Φλακ, στα πρόθυρα του ντελίριο, νόμισε ότι δεχόταν επίθεση και χτύπησε έναν ανύποπτο Έλληνα με γροθιές. Λίγες στιγμές αργότερα, τον φόρτωσαν σ’ ένα κάρο και τον μετέφεραν στο Στάδιο, όπου δέχθηκε τις περιποιήσεις του ίδιου του πρίγκιπα Νικολάου.
Με λίγο μπράντι κι έναν κρόκο αβγού, ο Φλακ συνήλθε. Στα αυτιά του ηχούσαν ήδη οι ζητωκραυγές του πλήθους που παραληρούσε για τη νίκη του Λούη.
Οι Βρετανοί αθλητές που ήταν και φίλοι του Φλακ τον ονόμασαν «λιοντάρι της Αθήνας»
Στην Αυστραλία επέστρεψε το 1898 κι ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση. Αργότερα αγόρασε μια φάρμα στο Μπέργουϊκ κι έζησε το υπόλοιπο της ζωής του. Ενδιάμεσα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και εκπροσώπησε σε συνέδρια την Ολυμπιακή Επιτροπή της Αυστραλίας.
Εκεί στήθηκε ανδριάντας του, το 1996, έναν αιώνα μετά την αναβίωση των Ολυμπιακών και τώρα θα έρθει να τον συντροφεύσει ο ανδριάντας του Λούη.
«Είναι ξέχωρη τιμή μας αλλά και σωστό να έχουμε στο Μπέργουϊκ τους ανδριάντες δυο θρύλων των Ολυμπιακών Αγώνων», είπε ο Φιλελεύθερος βουλευτής του Γκέμπρουκ, Μπραντ Μπάτιν.
Αξίζει να αναφερθεί πως άγαλμα του Σπύρου Λούη έχει στηθεί και σε δήμο του Σίδνεϊ.
Πηγή: e-local.gr

Good Morning America: Κόβουν τον ομογενή Stephanopoulos λόγω...ύψους

Eίναι αγαπητός, είναι ευφραδής, είναι φωτογενής και πάνω απ’ όλα γνώστης των θεμάτων που πραγματεύεται στην εκπομπή που παρουσιάζει. Όμως παρ’ όλα αυτά, θα αντικατασταθεί γιατί δεν είναι αρκετά ψηλός!
Αυτό αναμένεται να συμβεί με τον γνωστό έλληνα ομογενή Τζορτζ Στεφανόπουλος  πρώην πολιτικό σύμβουλο του Μπιλ Κλίντον, ο οποίος σήμερα παρουσιάζει το δημοφιλές talk show "Good Morning America" του ABC και φημολογείται ότι ενδέχεται να αντικατασταθεί , επειδή είναι κοντός (!!!), από έναν άλλο συνεργάτη της εκπομπής...
Οι παραγωγοί θεωρούν ότι ο Στεφανόπουλος δεν ταιριάζει πολύ με τη συμπαρουσιάστριά του Ρόμπιν Ρόμπερτς, επειδή είναι υψηλότερη, έτσι ο έλληνας μάλλον αντί για Good Morning θα πέι "Good Bye America".Εάν τελικά γίνει αυτό, αναμένεται ότι θα επανέλθει σε προηγούμενη εκπομπή του, το τοκ σόου με τον τίτλο"This Week".

http://katestimeno.blogspot.com/

Διεθνής καταξίωση για τον ζωγράφο της διασποράς Νίκο Κυπραίο

Με το γενικό τίτλο "Βίαιας Πνοής Ελευθερία", από τις 26 Σεπτεμβρίου έως τις 22 Οκτωβρίου, θα διεξαχθεί στην γκαλερί Steiner της Βιέννης έκθεση ζωγραφικής του καταξιωμένου ζωγράφου της διασποράς Νίκου Κυπραίου.

Γεννημένος το 1944 στο Βαθύ Σάμου, ο Νίκος Κυπραίος εγκαταστάθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας το 1972 και πριν από λίγα χρόνια επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα απ' όπου κατά καιρούς περιοδεύει στον κόσμο εκθέτοντας έργα του.

Βαθύτατα επηρεασμένος από ρεύματα του 20ού αιώνα, όπως ο σουρεαλισμός και η pop art, εξέφρασε στο πρώιμο έργο του, την απομόνωση και τη μοναξιά της μετανάστευσης.

Από το 1969, οπότε και εκτέθηκαν για πρώτη φορά έργα του σε ομαδική έκθεση στην Αθήνα, έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, στην Αυστραλία, την Ελλάδα, την Αγγλία, τις ΗΠΑ και τη Λευκορωσία. Έχει εκδώσει λευκώματα-βιβλία και έχει λάβει διεθνείς διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου βραβείου στο διεθνές Plein Air Painting Marc Chagal στο Vitebsk της Λευκορωσίας.

Έλληνας της διασποράς, διεθνώς αναγνωρισμένος ζωγράφος, ο Νίκος Κυπραίος παραμένει ένας καλλιτέχνης με προσωπική σφραγίδα, που ανάγει με την ίδια ευκολία εικόνες σε σύμβολα, χρώματα σε σημαίνοντα, τεχνικές σε νοήματα.

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης σε μια αφήγησή του στο σαμιακό περιοδικό "Απόπλους" αναφέρει μεταξύ άλλων για τα έργα του:

"Όταν επιλέγω το θέμα μου, το επιλέγω με κριτήρια καθαρά ανθρωπιστικά. Όλη μου η διαδρομή από τη στιγμή που έφυγα στο εξωτερικό μέχρι σήμερα, οι κύκλοι που έχω κάνει, οι συλλογές που έχω οργανώσει και ολοκληρώσει, έχουν να κάνουν με τον άνθρωπο. Θυμάμαι η πρώτη μου συλλογή, όταν βρέθηκα στην Αυστραλία, ήτανε για τους μετανάστες. Παρά το γεγονός ότι ήμουνα ένας άνθρωπος λαϊκός, απλός, από μικρό παιδί ακόμα στην Αθήνα, δεν καταλάβαινα τι είναι η μετανάστευση στο βάθος, την είδα εκεί. Ασχολήθηκα με τους μετανάστες. Αυτό με οδήγησε μετά να περάσω σε έναν άλλο κύκλο, τη νοσταλγία. Τη χαμένη αθωότητά μας αλλά και τη νοσταλγία του που έχει ο άνθρωπος που ξεριζώθηκε και πήγε και μεταφυτεύτηκε αλλού. Γι' αυτό πολύ τους πονάω αυτούς τους ανθρώπους που έρχονται εδώ. Στη συνέχεια πάλι, δεν ξέρω αν τα κατάφερα να το εκφράσω, προσπαθούσα να κάνω μια ζωγραφιά, να μην είναι επιθετική για να μπορεί κανείς να τη χαρεί.»

Επόμενος σταθμός του Κυπραίου θα είναι η Σιγκαπούρη τον επόμενο χρόνο.

Αυγενάκης: Χορήγηση πολιτικών δικαιωμάτων στους Απόδημους Έλληνες

Τη θέση της Δημοκρατικής Συμμαχίας για την ανάγκη αναγνώρισης πολιτικών δικαιωμάτων στους απόδημους Έλληνες, αλλά και την προετοιμασία σε εθνικό αλλά και ευρωπαϊκό επίπεδο μιας αποτελεσματικής μεταναστευτικής πολιτικής διατύπωσε από το βήμα της Βουλής ο Βουλευτής Ηρακλείου της ΔΗ.ΣΥ., Λευτέρης Αυγενάκης, στο πλαίσιο της τοποθέτησής του, επί του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο: «Αναδιοργάνωση του συστήματος αδειοδότησης για τη διαμονή αλλοδαπών στη χώρα υπό όρους αυξημένης ασφάλειας, ρυθμίσεις θεμάτων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Εσωτερικών».

Ολόκληρη η τοποθέτηση του Βουλευτή βρίσκεται στο σύνδεσμο:

http://www.youtube.com/watch?v=4heFJMy3bak

«(…) Ως Δημοκρατική Συμμαχία ζητούμε σαφείς, ρητές αλλά και ξεκάθαρες δεσμεύσεις ότι οι δικλίδες ασφαλείας δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για μαζικές νομιμοποιήσεις μεταναστών. Πολύ φοβούμαι όμως, κύριε Υπουργέ, ότι πρόχειρα όπως νομοθετείτε, δεν μπορείτε να δεσμευθείτε γι’ αυτό. Προβλήματα δημιουργεί αυτή η προχειρότητά σας.

Βεβαίως με τον Κανονισμό 1030/2002, όπως τροποποιήθηκε με τον όμοιό του 380/2008, τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρεούνται στην έκδοση των αδειών διαμονής σε πολίτες τρίτων χωρών, με τη μορφή του αυτοτελούς εγγράφου. Αυτό θα έχει τη μορφή ηλεκτρονικής κάρτας, στην οποία σε ένα τσιπ αποθηκεύονται μια ψηφιακή φωτογραφία και δυο δακτυλικά αποτυπώματα. Έτσι ελέγχεται η γνησιότητα του εγγράφου-κάρτας και ταυτοποιείται ο κάτοχός της.

Στο πλαίσιο της προσαρμογής της ελληνικής νομοθεσίας στο κοινοτικό δίκαιο το σχέδιο νόμου κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, αναφορικά με τη χορήγηση αδειών παραμονής-διαμονής ενιαίου τύπου, τον καθορισμό της διαδικασίας έκδοσης των εν λόγω αδειών, αλλά και την πρόβλεψη δυνατότητας επικοινωνίας των πολιτών τρίτων χωρών μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με τις αρμόδιες υπηρεσίες. Όμως, επιμένω πως όλα γίνονται πρόχειρα, βιαστικά έως και επικίνδυνα.

(…) Υπογραμμίζω γι’ άλλη μια φορά ότι δεν είναι μοναδικός στόχος το να δώσουμε μαζικά άδειες παραμονής σε αλλοδαπούς ή απλώς να εκσυγχρονίσουμε τις διαδικασίες. Το μεταναστευτικό πρόβλημα που υπάρχει στη χώρα μας είναι βαθύτερο και συνεχώς επεκτείνεται και εντείνεται. Αντίθετα, οι αυστηρές προϋποθέσεις αλλά και η φειδωλή και δίκαιη χορήγηση αδειών διαμονής ενιαίου τύπου θα θωρακίσουν την κοινωνία μας και ταυτόχρονα θα προστατεύσουν και τους ίδιους τους μετανάστες που διαμένουν νόμιμα στη χώρα μας.

Ως εξίσου σημαντική προτεραιότητα θέτουμε ως Δημοκρατική Συμμαχία την αποτελεσματική εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου προγράμματος κοινωνικής ένταξης των μεταναστών με την ενεργοποίηση του ευρωπαϊκού ταμείου ένταξης και αυτό είναι κάτι που επιδιώκουν και πράττουν όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Εμείς τι κάνουμε, κύριε Υπουργέ; Αυτές οι χώρες στοχεύουν στη σταδιακή ομαλή ένταξη και κοινωνική ενσωμάτωση των μεταναστών στις χώρες τους. Βασική τους μέριμνα δεν είναι η νομιμοποίηση, να τους δώσουμε δηλαδή –εντός εισαγωγικών- «μαζικά» χαρτιά, αλλά να τους εντάξουν ψυχολογικά στις κοινωνίες τους, ώστε να αποτελούν κομμάτι των εκάστοτε τοπικών κοινωνιών.

Γι’ αυτό και ως Συμμαχία θέτουμε ασφαλιστικές δικλείδες και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις αυστηρές προϋποθέσεις. Και αυτό είναι ένα σημείο που πρέπει να δείτε, κύριε Υπουργέ. Οφείλετε δηλαδή να μεριμνήσετε όχι μόνο για τα τυπικά, διαδικαστικού χαρακτήρα μέτρα, αλλά και για τα πιο ουσιαστικά κριτήρια ενσωμάτωσης. Εκεί επιμένουμε και θα επιμένουμε.

Βεβαίως, προς αυτή την κατεύθυνση κινείται και η τροπολογία που αναφέρεται στο απαραίτητο κρατικό πιστοποιητικό ελληνομάθειας, όπου θα υπάρχει και η πιστοποίηση επαρκούς γνώσης στοιχείων της ελληνικής ιστορίας και του πολιτισμού. Όμως, δεν φθάνει. Επιμένετε να βλέπετε το δέντρο και όχι το δάσος. Επιμένετε να συζητάτε για το περιτύλιγμα και όχι για το περιεχόμενο.

Κύριε Υπουργέ, ξέρετε να μας πείτε τι κάνετε ως Κυβέρνηση για να περιορίσετε τη λαθρομετανάστευση, την παράνομη εργασία, το εμπόριο και τη λαθραία μεταφορά ανθρωπίνων ψυχών; Επιμένετε να κάνετε πολιτική του σαλονιού και όχι πολιτική ουσίας.

Ωστόσο, υπάρχει σειρά θεμάτων που θα μπορούσατε να είχατε ρυθμίσει ή να ρυθμίσετε και να τα συμπεριλάβετε και στη σημερινή συζήτηση, στο σχέδιο νόμου, αλλά εσείς ως Κυβέρνηση επιλέξατε γι’ άλλη μια φορά να το αποφύγετε.

Αναφέρομαι για παράδειγμα στο θέμα της παροχής δικαιώματος ψήφου στους απόδημους Έλληνες που είναι ενδεικτικό των προτεραιοτήτων και των απόψεων της σημερινής Κυβέρνησης για όλους αυτούς, μια δεύτερη Ελλάδα, τη δεύτερη Ελλάδα που είναι εκτός των ελληνικών συνόρων.

Υπενθυμίζω χαρακτηριστικά ότι το ίδιο θέμα αποφύγατε επιμελώς να αγγίξετε λίγους μήνες πριν, στο πλαίσιο της ψήφισης του ν. 3838/2010, με τον οποίο αναγνωρίσατε πολιτικά δικαιώματα στους μετανάστες, αλλά όχι στους απόδημους Έλληνες.

Τότε, ακριβώς επειδή σας βόλευε, κύριοι της Κυβέρνησης, κύριοι του ΠΑΣΟΚ, πριν τις εκλογές της αυτοδιοίκησης, ανοίξατε διάπλατα την πόρτα για την πολιτογράφηση των νόμιμων αλλά και τη νομιμοποίηση των παράνομων μεταναστών και δυστυχώς αυτό συνέβη χωρίς κανέναν σχεδιασμό, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς να θέσετε καμία ασφαλιστική δικλείδα, ενώ για την πολιτογράφηση νόμιμων και παράνομων χρησιμοποιήσατε την αυτόματη χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά των νόμιμων μεταναστών ως μέσο για να επισπεύσετε τη σχετική διαδικασία.

Σας θυμίζω ότι χορηγήσατε μαζικά πολιτικά δικαιώματα σε μετανάστες, προκειμένου να δώσετε δικαίωμα συμμετοχής τους στις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Για τους ομογενείς, για τους Έλληνες του εξωτερικού ούτε κουβέντα. Αλήθεια μας περισσεύει αυτός ο ελληνισμός, ο ελληνισμός του εξωτερικού;

Δυστυχώς ακριβώς με τον ίδιο τρόπο τους αγνοείτε και σήμερα, όπως και μερικούς μήνες πριν. Κάνετε σαν να μην υπάρχουν και αγνοείτε πλήρως την τεράστια σημασία της ελληνικής ομογένειας, αλλά και τον ρόλο που μπορεί αυτή να παίξει στις παρούσες, ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες.

Η Δημοκρατική Συμμαχία, έστω και με αφορμή τη σημερινή συζήτηση, υπογραμμίζει την ανάγκη να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας αναφορικά με τον απόδημο ελληνισμό.

Σας καλούμε να σκεφθείτε πιο λογικά. Σας καλούμε να σκεφθείτε και να πράξετε πατριωτικά. Γιατί η ομογένεια είναι μια άλλη Ελλάδα και ο κάθε Έλληνας του εξωτερικού μπορεί να παίξει το ρόλο του πρεσβευτή των εθνικών μας ζητημάτων στο τόπο που ζει, όπου εξελίσσεται αλλά και που προοδεύει. Οι απόδημοι Έλληνες αποτελούν πολύτιμο παράγοντα ισχύος για την Ελλάδα και για την υπεράσπιση των εθνικών μας θεμάτων. Ο απόδημος ελληνισμός συνθέτει ένα φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση και αυτές τις δύσκολες στιγμές για την πατρίδα μας είμαστε απαραίτητοι όλοι, εντός και εκτός των ελληνικών συνόρων.

Οφείλουμε, λοιπόν, εμπράκτως να αναγνωρίσουμε την ανεκτίμητη αξία και την τεράστια σημασία της ύπαρξης μιας τόσο δυναμικής ελληνικής διασποράς. Αυτό, παρ’ όλο που ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν και αυτός μέλος της ελληνικής ομογένειας.

Η Δημοκρατική Συμμαχία σας καλεί, σας καλούμε να δώσετε προτεραιότητα στους Έλληνες της διασποράς και να διορθώσετε τις ομολογουμένως λανθασμένες θέσεις σας επί του θέματος. Και ως Υπουργοί να δώσετε την πρέπουσα σημασία συνολικά για το θέμα και όχι μερικώς.
Σας καλούμε να αναγνωρίσετε τους απόδημους Έλληνες, να τους δώσετε τη θέση, το ρόλο που τους αξίζει στα πολιτικά δρώμενα της ιδιαίτερής τους πατρίδας και να τους χορηγήσετε πολιτικά δικαιώματα. Σας καλούμε κύριοι Υπουργοί να προετοιμάσετε σε εθνικό αλλά και ευρωπαϊκό επίπεδο μια μεταναστευτική πολιτική που θα έχει συνέχεια, αλλά κυρίως αποτέλεσμα. Αυτό επιμένει ο εξαθλιωμένος, κάθε μέρα και περισσότερο, Έλληνας πολίτης, αποτέλεσμα και σοβαρότητα, κάτι που αναζητείται διακαώς στη σημερινή Κυβέρνηση.

Τίμησαν τον Ριζογιάννη, δήμαρχο του ελληνικού χωριού, Μπελογιάννης, στην Ουγγαρία

Βρέθηκε στην Ουγγαρία τα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου στην Ελλάδα, όταν ο πατέρας του τραυματίστηκε και βρέθηκε εκεί, όπου τελικά πέθανε σε ηλικία μόλις 26 ετών. Ο ίδιος, μαζί με τον αδελφό του μεγάλωσαν στον παππού και τη θεία τους, μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες, καθώς η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε και δημιούργησε μια άλλη οικογένεια.
Πρόκειται για τον Κώστα Ριζογιάννη, ο οποίος διαφύλαξε ως κόρη οφθαλμού την ελληνική γλώσσα και τις παραδόσεις της πατρίδας μας και την πολύτιμη αυτή "κληρονομιά" την κουβαλούσε και στα 12 χρόνια (1998-2010), που διετέλεσε δήμαρχος του ιστορικού χωριού Μπελογιάννης στην Ουγγαρία.
Ο Κώστας Ριζογιάννης κατάγεται από το Λουτρό Καρδίτσας και πρόσφατα τιμήθηκε για την προσφορά του στον ελληνισμό στο 3ο Παγκόσμιο Συνέδριο-Αντάμωμα Θεσσαλών, όπου και τον συναντήσαμε.
Από το 1994 έως το 1998 ήταν μέλος, ως σύμβουλος, της Αυτοδιοίκησης στο Δημαρχείο Μπελογιάννης. Τα έτη 1998, 2002 και 2006, εξελέγη δήμαρχος του χωριού, θέτοντας ως στόχο τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων, αλλά και την ανάπτυξη της περιοχής.
Το χωριό Μπελογιάννης έχει ιστορία 60 χρόνων, όπως και η παρακείμενη βιομηχανική πόλη Dunaujvaros. "Μετά τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο (1946-1949), πολλοί Έλληνες αναγκάστηκαν να εκπατριστούν. Αρκετοί από τους πρόσφυγες βρήκαν φιλοξενία στην Ουγγαρία. Οι κατατρεγμένοι έπρεπε να στεγαστούν και για τον λόγο αυτό ελήφθη απόφαση να ανεγερθεί στον νομό Fejer, σε απόσταση 60 χιλιομέτρων από τη Βουδαπέστη, ένας νέος οικισμός για τη στεγαστική αποκατάσταση μέρους των προσφυγών. Τότε, στη θέση του σημερινού χωριού υπήρχαν χωράφια και λιβάδια. Αφού οριοθετήθηκε ο χώρος του οικισμού, οι σχεδιαστικές και οικοδομικές εργασίες ξεκίνησαν στις 6 Μαΐου 1950 με ραγδαίους ρυθμούς", μας λέει ο κ. Ριζογιάννης.
Χιλιάδες άτομα έλαβαν μέρος στα έργα. Οι ίδιοι οι Ελληνες συνεισέφεραν εθελοντική εργασία για την ταχύτερη ανέγερση των κατοικιών τους κι έτσι, με κρατική επιχορήγηση και σε χρόνο ρεκόρ, κατασκευάστηκαν 418 τυποποιημένες κατοικίες: συγκροτήματα μονώροφων συνεχόμενων κατοικιών, διπλοκατοικίες και μονοκατοικίες.
Παράλληλα, είχε αρχίσει και η ανέγερση κοινωφελών εγκαταστάσεων, όπως ήταν το μαγειρείο, το νηπιαγωγείο, το σχολείο, η κοινοτική βιβλιοθήκη, το κοινοτικό κατάστημα, το πνευματικό κέντρο και το ιατρείο.
Έως το 1952, το χωριό λεγόταν Gorogfalva (Ελληνοχώρι), ενώ στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Μπελογιάννης (στις 3 Απριλίου 1952). Ελληνικά ονόματα δόθηκαν και στους περισσοτέρους δρόμους (Παπαρήγας, Σαράφης, Γαβριηλίδης, Αθήνα, Μουργκάνα, Ηλέκτρα). Όπως ήταν φυσικό, οι νέοι έποικοι είχαν ανάγκη από επαγγελματική αποκατάσταση.
Το 1951 ιδρύθηκε ο Οικοτεχνικός Συνεταιρισμός, το 1952 ο Αγροτικός Συνεταιρισμός "Ειρήνη" και το 1954 ο Συνεταιρισμός Κατασκευής Έτοιμων Ενδυμάτων. Στον τελευταίο εργάζονταν 150 γυναίκες, σε δυο βάρδιες. Μετά την αποφοίτησή τους από τις τεχνικοεπαγγελματικές σχολές, οι νέοι έπιαναν δουλεία στα αστικά κέντρα της γύρω περιοχής.
Οι κάτοικοι του νέου χωριού είχαν συρρεύσει από 263 δήμους και κοινότητες της Ελλάδας. Ο αριθμός τους έφτασε το ανώτατο όριο το 1952, όταν ο οικισμός αριθμούσε 1850 ψυχές, για να πέσει αισθητά το 1954, οπότε πολλοί επαναπατρίστηκαν στην Ελλάδα.
Οι δυο λαοί (ο ελληνικός και ο ουγγρικός), σύμφωνα με τον κ. Ριζογιάννη, είχαν αναπτύξει αδελφικούς δεσμούς, είχαν μάθει να εκτιμούν τον πολιτισμό του άλλου και καλλιεργούσαν μαζί τις αντίστοιχες παραδόσεις τους, φαινόμενο που συνεχίζεται και στις ήμερες μας.
Μαζί γιόρταζαν και γιορτάζουν τις ουγγρικές και ελληνικές γιορτές. Εξακολουθούν να λειτουργούν ελληνικές χορευτικές ομάδες κι ένα μουσικό συγκρότημα, τα οποία έχουν σημειώσει λαμπρές επιτυχίες, τόσο στην Ουγγαρία όσο και στο εξωτερικό. Η κοινότητα διαθέτει και τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, που πρωτοσυστάθηκε το 1959. Με την ίδρυση του δημοτικού σχολείου είχε ξεκινήσει και η διδασκαλία των μειονοτικών γλωσσών, στην οποία συμμετέχουν και πολλά παιδιά, Ούγγροι. Εκτός από ουγγρικά βιβλία, η κοινοτική και η σχολική βιβλιοθήκη έχουν πλούσια συλλογή ελληνικών βιβλίων.
Η δεκαετία του '80 σηματοδότησε βαρυσήμαντες μεταβολές στη ζωή του χωριού, οι οποίες είχαν αντίκτυπο και στη δημογραφική σύνθεση. Ως αποτέλεσμα των ευνοϊκών εξελίξεων που σημειώθηκαν τότε στην Ελλάδα, πολλοί κάτοικοι πήραν τον δρόμο του γυρισμού για τη μητέρα πατρίδα. Σήμερα, οι περισσότεροι είναι Ούγγροι και οι Έλληνες αποτελούν μειοψηφία.
Η δεκαετία του '90 σημαδεύτηκε από ριζικές ανακατατάξεις. Οι κάτοικοι πήραν την πρωτοβουλία να οικοδομήσουν δίκη τους εκκλησία. Στην υλοποίηση του σχεδίου τους πρωτοστάτησαν ο σεβασμιώτατος αρχιεπίσκοπος και έξαρχος Μιχαήλ Σταϊκος και Κωνσταντίνος Δαφέρμος, ο οποίος ανέλαβε να καλύψει μονός του τις δαπάνες της κατασκευής. Και οι δύο είναι πλέον επίτιμοι δημότες της Κοινότητας, επισημαίνει ο κ. Ριζογιάννης.
Ο ορθόδοξος ναός αποπερατώθηκε στις 19 Μαΐου του 1996 και αποτελεί ένα από τα αξιοθέατα του χωριού. Εξυπηρετεί ολόκληρη την κοινότητα και δέχεται και αλλόδοξους πιστούς. Λίγο αργότερα, εντός του 1996 ακόμα, το χωριό αδελφοποιήθηκε με τον δήμο Αγίου Δημήτριου της Αθήνας, συσφίγγοντας και με τον τρόπο αυτό τους δεσμούς με τη μητέρα Ελλάδα.
Το 1998 έγιναν οι εκλογές της Ελληνικής Μειονοτικής Αυτοδιοίκησης. "Η διατήρηση της ελληνικής παροικίας αποτελεί ζήτημα ζωτικότατης σημασίας για όλους μας και καταβάλλεται κάθε προσπάθεια για την ανάπτυξη της κοινότητας, του νηπιαγωγείου και του σχολείου, όπου η ελληνική γλώσσα διδάσκεται με πολύ υψηλές ποιοτικές προδιαγραφές. Επίσης, τα τελευταία χρόνια στην κοινότητα υλοποιήθηκαν πολύ σημαντικά έργα ανάπτυξης με αξιόλογες ενισχύσεις από τη Βουλή των Ελλήνων. Με τις ενισχύσεις αυτές ανακαινίστηκε η κεντρική πλατεία της κοινότητας, η περίφραξη του νεκροταφείου, το σχολείο και το νηπιαγωγείο- εξωτερικά και εσωτερικά- ενώ ασφαλτοστρώθηκε και η οδός που συνδέει τον ορθόδοξο ναό με το νεκροταφείο", επισημαίνει ο κ. Ριζογιάννης.
Σταθερή επιδίωξη, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η ανάπτυξη της κοινότητας και κυρίως της βιβλιοθήκης, όπου φυλάσσονται πολύτιμες συλλογές, εγκυκλοπαίδειες, ελληνικές εφημερίδες, σχετικές με την ιστορία της κοινότητας.
Κατά τα 60 χρόνια της ύπαρξής του, το χωριό δέχτηκε την επίσκεψη πολλών διάσημων ποιητών, καλλιτεχνών και πολιτικών. Το χωριό Μπελογιάννης γιόρτασε τα εξηντάχρονά του από την ίδρυσή του στις 21 Αυγούστου 2010, με πλούσιο αθλητικό και καλλιτεχνικό πρόγραμμα, καθώς κι
εκθέσεις.