Αντίθετος με τη μετατροπής της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας σε τζαμί ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Την αντίθεσή του στο ενδεχόμενο λειτουργίας του βυζαντινού Ναού της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας ως μουσουλμανικό τέμενος, εξέφρασε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του fanarion.blogspot.gr, οι δηλώσεις έγιναν κατά την επίσκεψη του κ. Βαρθολομαίου σε αυτό το ιστορικό μνημείο της Χριστιανοσύνης, μετά τη Θεία Λειτουργία που τέλεσε ανήμερα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα.

Ο ναός της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας, της Κομνήνειας περιόδου, λειτουργεί σήμερα ως μουσείο.

Κατά την εθιμοτυπική επίσκεψή του στο δήμαρχο της Ματσούκα Ερτογρούλ Γκεντς, ο Οικουμενικός Πατριάρχης απάντησε σε ερώτηση Τούρκων δημοσιογράφων αναφορικά με το ζήτημα που προέκυψε μετά τις δηλώσεις του αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς, ο οποίος προανήγγειλε τη μετατροπή της λειτουργίας του Μουσείου του Ναού της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.

«Εμείς σεβόμεθα όλα τα τζαμιά, όλους τους χώρους προσευχής, όμως στο θέμα της Αγίας Σοφίας (σ.σ.Τραπεζούντας) δεν βλέπουμε κάποια ανάγκη» σημείωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης και συνέχισε: «Είμεθα υπέρ του να συνεχίσει τη λειτουργία της ως μουσείο».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν παρέλειψε να υπενθυμίσει την έντονη αντίδραση του οικείου Κοινοτάρχη Ζεκί Μπεϊτάρ, ο οποίος απείλησε ακόμα και με ξεσηκωμό σε μια τέτοια προοπτική, επισημαίνοντας ότι υπάρχουν πολλά τζαμιά, αλλά άδεια.

«Πρώτα να γεμίσουν εκείνα τα Τζαμιά και κατόπιν, αν υπάρχει ανάγκη, μπορεί να γίνει και η Αγία Σοφία» υπενθύμισε τα λόγια του Κοινοτάρχη ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και πρόσθεσε: «Όμως, τώρα δεν υπάρχει ανάγκη, υπάρχει πολιτική σε αυτό το θέμα».

Ο προκαθήμενος της Ορθοδοξίας επισήμανε, ακόμη, ότι εάν η Αγία Σοφία ανοίξει για προσευχή θα προσφέρει υπηρεσία μόνο στους μουσουλμάνους αδελφούς μας, ενώ ως μουσείο προσφέρει υπηρεσία σε όλους τους πολίτες, τους ξένους και σε όλους τους τουρίστες που επισκέπτονται την Τραπεζούντα, τη Μαύρη Θάλασσα και την Τουρκία γενικότερα. Επιπλέον, σημείωσε, θα υπάρχει κι ένα έσοδο για τον τοπικό πληθυσμό και θα συμβάλλει στην ανάπτυξη του τουρισμού της περιοχής.

«Από αυτής της πλευράς, το λέγω ξεκάθαρα, είμεθα της άποψης να συνεχίσει να λειτουργεί ως μουσείο» πρόσθεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Κατά την επίσκεψη στο Ναό της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας τον Οικουμενικό Πατριάρχη συνόδευαν ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος και ο Μητροπολίτης Πέτρος της Εκκλησίας της Γεωργίας, κληρικοί από την Κωνσταντινούπολη, την Ελλάδα και τη Γεωργία.

Ελληνίδα κοντεύει τα 70 και σπάει παγκόσμια ρεκόρ

Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια της Αυστραλίας Ελένη Κωνσταντίνου, έχει σπάσει στα 68 της χρόνια 60 παγκόσμια ρεκόρ στην άρση βαρών και συνεχίζει ακάθεκτη.

Μόλις επέστρεψε από τη Γαλλία όπου πήρε μέρος σε αγώνες τριών διαφορετικών κατηγοριών άρσης βαρών και έσπασε και τα τρία ρεκόρ που, ούτως ή άλλως, κρατούσε η ίδια.
"Όταν μπαίνω στο στάδιο", σημειώνει, "αισθάνομαι να με κυριεύει μια φοβερή δύναμη. Αισθάνομαι ότι μπορώ να επιτύχω τα πάντα. Οι άλλοι εκπλήσσονται με μένα κι εγώ με τον εαυτό μου. Είναι μια εσωτερική δύναμη, του μυαλού περισσότερο, που ξέρω ότι δεν πρόκειται να μ’ εγκαταλείψει όσο ζω.
Σε δυο χρόνια γίνομαι εβδομήντα και μπαίνω σε μια νέα κατηγορία. Εκεί καταγράφονται απλά οι επιδόσεις, αλλά εγώ σκοπεύω ν’ αλλάξω τα πράγματα. Θα πρέπει να αναβαθμιστεί το παιχνίδι και σ’ αυτή την ηλικιακή ομάδα, γιατί οι άνθρωποι σήμερα είναι τόσο νέοι, όσο νοιώθουν. Η ηλικία δεν θα πρέπει να είναι ούτε ταμπέλα, ούτε πρόσκομμα σ’ αυτά που επιθυμούμε να κάνουμε.
Προσωπικά, τίποτε δεν έχει αλλάξει στο σώμα και τη ψυχική μου δύναμη, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου. Ούτε και σκοπεύω ν’ αφήσω κάτι να ανακόψει την πορεία μου. Πιστεύω ότι ο άνθρωπος μπορεί να επιτύχει τα πάντα, φτάνει να το λέει η ψυχή του".

Με τη δύναμη της θέλησης

"Βλέπω τα προβλήματα ως προκλήσεις για να δείξει ο καθένας τη δύναμή του, τις ικανότητές του, τη θέλησή του ν’ αλλάξει τα πράγματα. Από μας εξαρτάται, μου έχει διδάξει η ζωή, να κάνουμε το λεμόνι πορτοκάλι. Να πούμε στον εαυτό μας εδώ σε θέλω τώρα να κάνεις τα καλά σου. Βρίσκω ότι δουλεύει".
Απόδειξη ότι ένα σοβαρό ατύχημα που είχε πριν από χρόνια και είχε τραυματιστεί σοβαρά στη μέση, αντί να τη γονατίσει, όπως θα πει, της έδωσε δύναμη όχι μόνο να το ξεπεράσει, αλλά να σηκώνει σήμερα βάρη πολύ μεγαλύτερα από το σωματικό της βάρος.

Ζυγίζει 61, σηκώνει 132 κιλά

Ενδεικτικά, στο τρίτο ρεκόρ που έσπασε στη Γαλλία πρόσφατα, σήκωσε 132 κιλά, ενώ η ίδια ζυγίζει 61 κιλά!
Για όσους θέλουν να μάθουν ποια είναι τα μικρά πρακτικά μυστικά που την κρατούν δυνατή, η ίδια λέει ότι γυμνάζεται τρεις φορές τη βδομάδα, περπατάει γρήγορα για μισή ώρα τη μέρα, εκτός Σαββατοκύριακου, και τρώει προσεκτικά και λιτά, αλλά όχι "Σπαρτιάτικα".

Πέθανε ο πατριάρχης της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Παύλος

Ο πατριάρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αιθιοπίας Παύλος πέθανε σήμερα σε ηλικία 76 ετών, όπως ανακοίνωσε η κυβέρνηση της χώρας, χωρίς να διευκρινίσει τις συνθήκες του θανάτου του. "Η Αγιότητά του εκοιμήθη", είπε ο εκπρόσωπος της αιθιοπικής κυβέρνησης, Σιμέλες Κεμάλ.

Στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εξωτερικών της Αιθιοπίας αναφέρεται ότι ο πατριάρχης Παύλος νοσηλευόταν τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά δεν διευκρινίζεται από τι έπασχε. Ο Κεμάλ είπε ότι δεν έχει καμία πληροφορία για το αν θα παραστεί στην κηδεία του πατριάρχη ο πρωθυπουργός Μέλες Ζενάουι, ο οποίος δεν έχει εμφανιστεί δημοσίως από τον Ιούνιο και δεν ασκεί τα καθήκοντά του για λόγους υγείας.

Περίπου τα δύο τρία των περίπου 83 εκατομμυρίων κατοίκων της χώρας είναι χριστιανοί και οι περισσότεροι από αυτούς είναι κόπτες. Το 30% του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι.

Ο Παύλος ήταν επικεφαλής της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αιθιοπίας από το 1992. Γεννήθηκε το 1935 στο Τίγκρε και ήταν γιος ιερέα. Έγινε μοναχός και στη συνέχεια ιερέας και επίσκοπος. Το 1976 φυλακίστηκε από το στρατιωτικό καθεστώς και όταν αποφυλακίστηκε έφυγε στις ΗΠΑ όπου έκανε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Επέστρεψε στην Αιθιοπία το 1991.

Ο πατριάρχης Παύλος συνέβαλε στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν το 2000 στον τερματισμό του πολέμου μεταξύ Αιθιοπίας και Ερυθραίας. Την ίδια χρονιά η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες του απένειμε το μετάλλιο Νάνσεν για το ρόλο που διαδραμάτισε η Εκκλησία στην προστασία των προσφύγων.

Οι επίσκοποι της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αναμένεται ότι θα συνεδριάσουν αύριο για να αποφασίσουν πού και πότε θα τελεστεί η κηδεία του πατριάρχη.

Πατριάρχης Αλεξανδρείας: Η Αφρική ξαναγεμίζει Ελληνες μετανάστες

Πεπεισμένος ότι οι Eλληνες, λόγω ιδιοσυγκρασίας, θα μπορέσουν να συνειδητοποιήσουν τα λάθη του παρελθόντος και να προχωρήσουν μπροστά, καθώς δεν αξίζουν την περιφρόνηση, εμφανίζεται ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρος Β', σε συνέντευξή του στο ΑΜΠΕ, στέλνοντας μήνυμα αισιοδοξίας μέσα στη δύσκολη οικονομική συγκυρία.

Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας, ο οποίος ήταν το τιμώμενο πρόσωπο στις χθεσινές εορταστικές εκδηλώσεις της Παναγίας Σουμελά, στο Βέρμιο Ημαθίας, θέτει ως προτεραιότητα του ιεραποστολικού έργου στην Αφρική την καταπολέμηση της φτώχειας και των ασθενειών, με πρώτο το AIDS, για το οποίο ξεκινά νέα μεγάλη εκστρατεία ενημέρωσης με το Νέλσον Μαντέλα, αλλά και την εκπαίδευση των Αφρικανών, κυρίως σε τεχνικά ζητήματα και θέματα υγείας.
Το ιεραποστολικό έργο δεν είναι, ωστόσο, το μόνο που απασχολεί τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας, ο οποίος από κοινού με τους Πατριάρχες Ιεροσολύμων και Αντιοχείας έχουν συστήσει μία ομάδα Πατριαρχών και συναντώνται κατά τακτά χρονικά διαστήματα στη Λευκωσία, με την πολύτιμη συμβολή και συμμετοχή του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, για να συζητήσουν για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, υπό το πρίσμα των εξελίξεων που έφερε η «Αραβική Άνοιξη».
Εμφανίζεται αισιόδοξος για τις εξελίξεις στην Αίγυπτο, μετά τις διαβεβαιώσεις που έλαβε από το νεοεκλεγέντα πρόεδρο Μοχάμεντ Μόρσι για ειρηνική συνύπαρξη μουσουλμάνων και χριστιανών, αλλά και για την κατάσταση στη Λιβύη, ενώ δεν κρύβει την ανησυχία του για τη Συρία.
Τέλος, αποκαλύπτει ότι η Αφρική ξαναγεμίζει Έλληνες, αφού αφενός μεν επιστρέφουν αυτοί που έμεναν εκεί κατά το παρελθόν, αφετέρου δε πηγαίνουν και νέοι προς αναζήτηση εργασίας, σε χώρες όπως η Ζάμπια, που έχει μετατραπεί, όπως λέει, σ' ένα μεγάλο εργοτάξιο.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης:

Μακαριώτατε, πόσο δύσκολο είναι το ιεραποστολικό σας έργο σε μία περιοχή, όπου η φτώχεια και οι ασθένειες προηγούνται πολλάκις της πνευματικής στήριξης; Ποιες προτεραιότητες θέτει το Πατριαρχείο και ποια τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε;
Ποτέ δεν βάζω προτεραιότητα λειτουργική, ν' αρχίσω δηλαδή από εκκλησιαστικά θέματα, γιατί ξέρω ότι οι άνθρωποι έχουν τόσες ανάγκες. Αυτό, λοιπόν, που έχει προτεραιότητα είναι να τους βοηθήσουμε να γίνει η ζωή τους λιγάκι πιο ανθρώπινη.Όταν πηγαίνω στα χωριά στις νέες ιεραποστολές, κυρίως κοιτάζω το θέμα της αρρώστιας. Αυτό που μας απασχολεί περισσότερο σε όλη την Αφρική είναι το AIDS. Έτσι, λοιπόν, πριν από δύο μήνες ήμουν στο Γιοχάνεσμπουργκ και μαζί με το Νέλσον Μαντέλα αρχίζουμε μια νέα καμπάνια για το AIDS. Είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Κάνουμε, λοιπόν, μία μεγάλη εκστρατεία πληροφόρησης, αλλά θα προσπαθήσουμε να δώσουμε και φάρμακα, όπου δεν έχει προχωρήσει η κατάσταση.
Το δεύτερο είναι ότι έχουμε πάρα πολλές μάνες που πεθαίνουν την ώρα που γεννούν, λόγω του ότι από 12 ετών γίνεται κάποια κοπέλα μητέρα. Έτσι, λοιπόν, φέτος- μετά από λίγο καιρό- δημιουργούμε την πρώτη Σχολή Μαιών, όπου θα φοιτούν κοπέλες από όλη την Αφρική, κατά το πρότυπο του σχολείου που λειτουργεί εδώ και τέσσερα χρόνια στον Άγιο Σάββα, όπου διδάσκονται μαθήματα γεωπονικής, πληροφορικής, πρώτων βοηθειών κ.ά. Με τη βοήθεια της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου και του προέδρου της Χρήστου Καβαλή, ο οποίος και χρηματοδοτεί την όλη προσπάθεια, ανοίγουμε το σχολείο στο Ελληνικό Νοσοκομείο. Θα περιμένουμε τις πρώτες 30 κοπέλες από Ουγκάντα, Τανζανία, Κένυα και αλλού για να μπορούν να γεννούν οι μάνες της Αφρικής, χωρίς να πεθαίνουν στους δρόμους και να σαπίζουν τα σώματά τους από αιμορραγία.
Άρα, λοιπόν, η προτεραιότητά μας είναι η καταπολέμηση των ασθενειών και της φτώχειας που υπάρχει, καθώς και η δημιουργία πολλών τεχνικών σχολών ώστε τα παιδιά να μάθουν μία τέχνη και να μπορούν να επιβιώσουν.

Παράλληλα με το ιεραποστολικό σας έργο είστε ο πνευματικός προστάτης της ομογένειας σε μία περιοχή με ιστορική σημασία για τον Ελληνισμό. Πόσο δύσκολο είναι αυτό;
Είμαστε περίπου 6000, αλλά περνάμε πολύ δύσκολες στιγμές με τα θέματα της Μέσης Ανατολής. Είναι, όμως, ελπιδοφόρο το γεγονός ότι πριν από έναν μήνα, με την εκλογή του νέου προέδρου (της Αιγύπτου), του κ. Μόρσι, έλαβα ένα τηλεφώνημα ότι ο πρόεδρος ήθελε να με δει, μόλις τρεις μέρες μετά την εκλογή του. Ήταν για μένα μία ευχάριστη έκπληξη. Με διαβεβαίωσε ότι θα έχουμε την υποστήριξή του, αλλά και για το θέμα της ομαλής, ειρηνικής συνύπαρξης μουσουλμάνων και χριστιανών.
Η Λιβύη, το καλό είναι ότι αρχίζει να βρίσκει το δρόμο της. Αναγεννιέται εκ νέου. Θα έχουμε αυτές τις μέρες την εκλογή του νέου προέδρου και τα μηνύματα που έχω πάρει είναι αισιόδοξα.
Στη Συρία, ο Πατριάρχης φοβάται μία ανελέητη σφαγή. Τον ρώτησα 'Μακαριώτατε, η δεύτερη μέρα ποια θα είναι;'. Κι ήταν πολύ στεναχωρημένος και προβληματισμένος για το τι πρόκειται να επακολουθήσει.
Θέλω, επίσης, να σας ενημερώσω ότι ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, ο Πατριάρχης Αντιοχείας κι εγώ έχουμε κάνει μία ομάδα Πατριαρχών για τη Μέση Ανατολή και συναντιόμαστε σε τακτά χρονικά διαστήματα στη Λευκωσία. Μας βοηθάει πολύ ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, ο οποίος και μετέχει. Συζητάμε θέματα πολιτικά της Μέσης Ανατολής.
Στις 17 Σεπτεμβρίου θα συναντηθούμε με τον πρόεδρο Μπαρόζο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ πριν από δύο εβδομάδες βρέθηκα στον Εύξεινο Πόντο στη Γιαλαντζίκ, στο Νοβοροσίσκ και την Ανάπα, όπου ζουν περίπου 60.000 Έλληνες. Εκεί είχε κατέβει ο Ρώσος Πατριάρχης και είχα την ευκαιρία να συναντήσω και τον πρόεδρο Πούτιν, με τον οποίο συνδέομαι με μακρά φιλία από παλιά και συζητήσαμε τα θέματα της Μέσης Ανατολής, αλλά κυρίως τον παρεκάλεσα να ξαναέρθει ο ρωσικός τουρισμός στην Αίγυπτο, καθώς υπάρχουν πάνω από επτά εκατομμύρια άνεργοι, που εργάζονταν σε τουριστικά επαγγέλματα.
Το επόμενο ταξίδι μας, των τεσσάρων, θα είναι στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Οκτώβριο, όπου θα συναντηθούμε με τον πρόεδρο Ομπάμα για θέματα Μέσης Ανατολής.
Σε ό,τι αφορά τον υπόλοιπο προγραμματισμό, έχουμε και το 1ο συνέδριο νέων των Πατριαρχείων, στις 3 Σεπτεμβρίου, στη Λευκωσία. Νέοι από τις περιοχές των Πατριαρχείων Αντιοχείας, Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων, αλλά και την Κύπρο θα έρθουν για να κουβεντιάσουμε θέματα που απασχολούν τη νεότητα.
Ετοιμάζομαι ακόμη για τη μεγάλη ιεραποστολική πορεία στο Κογκό, μία περιοχή που είναι, σε μέγεθος, όσο περίπου όλη η Ευρώπη.
Θα ήθελα, επίσης, να σας αναφέρω το φαινόμενο της μεγάλης επιστροφής των Ελλήνων στην Αφρική- τόσο αυτών που είχαν φύγει τα προηγούμενα χρόνια όσο κι αυτών που πηγαίνουν τώρα για ν' αναζητήσουν εργασία. Αυτή τη στιγμή έχουμε πάρα πολλές εταιρείες στο Κογκό, στη Ζάμπια- η Ζάμπια είναι ένα μεγάλο εργοτάξιο- στη Νότια Αφρική, στη Ζιμπάμπουε. Οι Έλληνες που ζούσαν κάποτε εκεί επιστρέφουν και πάλι και φέρνουν μαζί τους και πάρα πολλές νέες οικογένειες. Η Αφρική είναι μία δύσκολη, αλλά τεράστια αγορά, με προοπτικές και μέλλον.

Κατά πόσο έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση τη λειτουργία του Πατριαρχείου;
Ζούσαμε με το επίδομα που μας έδινε το υπουργείο Εξωτερικών. Αυτή τη στιγμή είναι σε πολύ δύσκολη θέση- το καταλαβαίνουμε- πράγμα το οποίο δυσκολεύει και την επιβίωσή μας. Τα μέσα είναι πενιχρά και είπαμε για την επιβίωση των ιεραποστολών να στραφούμε σε ίδια μέσα- φάρμες κ.λπ.- να βρει, δηλαδή, ο καθένας μέσα να επιβιώσουμε. Προσπαθώ, επίσης, τα λίγα ακίνητα που έχουμε στην Αίγυπτο να τα αξιοποιήσω ώστε να μην βρεθούμε σε ακόμη πιο δεινή οικονομική θέση. Το καλύτερο θα είναι να μπορέσουμε να επιβιώσουμε με ίδια μέσα.

Ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους Έλληνες τη δύσκολη αυτή περίοδο;
Έχω την ευκαιρία να συναντώ αρχηγούς κρατών, μεγαλύτερους ή μικρότερους πολιτικούς, και αισθάνομαι πολύ άσχημα, όταν μέσα στις ερωτήσεις αισθάνομαι την περιφρόνηση ή μία λεπτή κοροϊδία, διπλωματική. Νομίζω ότι δεν ταιριάζει αυτό στον ελληνικό λαό, στην πορεία και την ιστορία μας. Πρέπει, ωστόσο, να παραδεχθούμε τα μεγάλα σφάλματα του παρελθόντος. Δεν θέλω να κρίνω από πού προέρχονται αυτά, γιατί είμαι πνευματικός ηγέτης, ωστόσο γεγονός είναι ότι μας έκαναν να ζούμε με παραπάνω απ' όσα μπορούσαμε κι έτσι μας έφεραν σ' αυτή την κατάσταση. Αλλά, πιστεύω ότι ως ελληνικό γένος, η ιδιοσυγκρασία μας, το τσαγανό μας, θα μας βοηθήσουν να δούμε τα σφάλματα του παρελθόντος και να σταθούμε στα πόδια μας, γιατί δεν αξίζουμε αυτή την περιφρόνηση κι αυτή τη μεταχείριση.

Στα όρια της φτώχειας πολλοί Ελληνες μετανάστες στην Αυστραλία

Παρά την κρατούσα αντίληψη ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία ευημερεί, η πραγματικότητα είναι σκληρή. Ενα σημαντικό ποσοστό των γεννημένων στην Ελλάδα Ελλήνων κατοίκων της Αυστραλίας ζει κοντά στα όρια της φτώχειας. Αυτό προκύπτει από δημοσίευμα του «Νέου Κόσμου» που στηρίζεται σε στοιχεία της γενικής απογραφής.

Το φαινόμενο επιβεβαιώνει και ο ομογενής Εργατικός βουλευτής, Στηβ Γεωργανάς που δήλωσε:

«Είναι συχνό φαινόμενο να χτυπούν την πόρτα του γραφείου μου απελπισμένοι ομογενείς που ζητούν βοήθεια γιατί τους πέταξαν από το σπίτι τους είτε επειδή δεν είχαν να πληρώσουν το ενοίκιο ή για άλλους λόγους που σχετίζονται με την οικονομική τους κατάσταση».

Ο κ. Γεωργανάς πρόσθεσε:

«Επικρατεί η αντίληψη ότι η ελληνική παροικία είναι μία πλούσια παροικία και ακούμε πολλές φορές ιστορίες επιτυχημένων συμπαροίκων που δημιουργούν αυτήν την ψευδαίσθηση. Τα πράγματα δεν είναι έτσι όμως. Πίσω από την ιστορία ενός επιτυχημένου Ελληνα επιχειρηματία για παράδειγμα κρύβονται εκατοντάδες ιστορίες συμπαροίκων που ζουν μέσα στη φτώχια».

Παρόμοια είναι και η εμπειρία του κ. Δημήτρη Μπούρα, κοινωνικού λειτουργού της Ελληνοαυστραλιανής Κοινωνικής Πρόνοιας της Μελβούρνης, που, όπως αναφέρει, δέχεται τουλάχιστον 10 συμπαροίκους το μήνα που ζητούν οικονομική βοήθεια. «Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι συμπάροικοι που ζητούν βοήθεια είναι άνω τω 50 ετών, όχι απαραίτητα σε συντάξιμη ηλικία και δεν έχουν ιδιόκτητο σπίτι» αναφέρει ο κ. Μπούρας.

«Πρόκειται για ανθρώπους που δούλεψαν χρόνια χειρωνακτικές εργασίες και τώρα που έχασαν τη δουλειά τους, αφενός, δεν έχουν τα προσόντα να βρουν άλλη δουλειά και, αφετέρου, επειδή είναι ενοικιαστές και τα ενοίκια έχουν εκσφενδονιστεί στα ύψη, αυτοί οι άνθρωποι καταλήγουν σε κάποιες περιπτώσεις στο δρόμο» προσθέτει ο κ. Μπούρας.

Ο Παύλος Μελάς ...ζει στην Αυστραλία!

Απόγονοι του ήρωα των Μακεδονικών Αγώνων, Παύλου Μελά, «ζουν και βασιλεύουν στην Αυστραλία»- ο τρισέγγονός του, με το ίδιο όνομα, είναι κάτοικος Σίδνεϊ και διατηρεί φαρμακείο.

Πρόκειται για μία όχι και τόσο γνωστή πτυχή της ομογενειακής ιστορίας, καθ’ ότι ο εγγονός του, Παύλος Μελάς κι εκείνος, υπήρξε ένας «χαμηλών τόνων και ταπεινός άνθρωπος», που δεν διαλαλούσε την καταγωγή του.

Όλα ξεκίνησαν το 1949 όταν μετανάστευσε στους «Αντίποδες» ο εγγονός Παύλος Μελάς, ενώ πατέρας του ήταν ο Μιχάλης, γιος του ηρωικού αγωνιστή. Ο Παύλος Μελάς είχε έρθει με τη σύζυγό του Ευθυμία και τα τέσσερα έως τότε παιδιά τους, που είχαν αποκτήσει στην Ελλάδα (στην Αυστραλία απέκτησαν μία ακόμη κόρη, τη Γιαννούλα).

Εγκαταστάθηκαν στο προάστιο North Bondi, και ο ίδιος εργάστηκε ως τυπογράφος, τελευταία σε εργαστήρια στο Broadway, κοντά στο κέντρο της πόλης. Ο εγγονός Παύλος Μελάς απεβίωσε το 1982.
Το όλο θέμα ήρθε στην επιφάνεια με αφορμή εκδήλωση της ΑΧΕΠΑ Νέας Νότιας Ουαλίας, την περασμένη Κυριακή, αφιερωμένη στον μεγάλο Μακεδονομάχο.

Εκεί μίλησε η νύφη του «Αυστραλιώτη» Παύλου Μελά, Λουίζα Μελά, χήρα του Κώστα Μελά, υιού του Παύλου και δισέγγονου του Μακεδονομάχου. Ανέπτυξε, δε, στο ακροατήριο, μερικές μόνο από τις λεπτομέρειες που έμαθε για τον ήρωα Παύλο Μελά, καθώς όπως είπε «υπάρχουν και τα προσωπικά θέματα, που δεν λέγονται». «Ο πεθερός μου ποτέ δεν έλεγε λεπτομέρειες για τη ζωή του. Γι’ αυτό ήταν μετά τον θάνατό του, που αρχίσαμε εμείς να «σκαλίζουμε» τη γενιά του για να μάθουμε περισσότερα» δήλωσε η Λουίζα Μελά, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Ελληνικό Πρόγραμμα της Ραδιοφωνίας SBS. «Υπάρχουν πολλοί απόγονοι του Παύλου Μελά στην Ελλάδα, αλλά ακόμα και στην Μασσαλία της Γαλλίας, όπου είχε γεννηθεί», είπε.

Ο Παύλος Μελάς του Bondi και η οικογένειά του εκκλησιάζονταν τακτικά στην εκκλησία Αϊ Γιώργη Rosebay. «Τους γνώριζα πάρα πολύ καλά. Ήταν ενορίτες μου. Τα παιδιά του, μάλιστα, συμμετείχαν στη νεολαία και τη χορωδία της ενορίας- κοινότητάς μας» είπε ο πρωτοπρεσβύτερος Μιλτιάδης Χρυσαυγής, ο οποίος για 48 χρόνια ήταν ο προϊστάμενος του συγκεκριμένου ναού.

Παιδιά του εν Αυστραλία Παύλου Μελά και της συζύγου του Ευθυμίας (και δισέγγονα του Μακεδονομάχου) ήταν/είναι ο Γιάννης, ο Ανδρέας, η Δέσποινα, ο Κώστας και η Γιαννούλα (η τελευταία γεννήθηκε στο Σίδνεϊ και σήμερα ζει στην Ελλάδα).

Από τα τέκνα τους, ο Γιάννης απέκτησε δύο παιδιά (ένα από τα οποία είναι ο φαρμακοποιός Παύλος) και ο Κώστας τρία, οπότε η γενιά του μεγάλου Μακεδονομάχου στην Αυστραλία καλά κρατεί.

 onalert.gr

Σε κλίμα ευλάβειας η θεία λειτουργία στην Παναγία Σουμελά του Πόντου

Για τρίτη συνεχή χρονιά,  η «καρδιά» του Ποντιακού Ελληνισμού χτύπησε στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα του Πόντου.
Προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου τελέστηκε στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά, στην Τραπεζούντα του Πόντου, η πανηγυρική θεία λειτουργία.

Πλήθος πιστών, από την Ελλάδα και απ’ό όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων ο γενικός πρόξενος της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη, Νικόλαος Ματθιουδάκης, συνέρρευσε και φέτος στην ιστορική μονή μετά την επίσημη άδεια των τουρκικών αρχών να τελεστεί η ορθόδοξη θεία λειτουργία.

 

«Ήρθαμε ειρηνικοί και φιλικοί προς τους πάντες, σκιρτώντας από συγκίνηση και χαρά» ανέφερε στο μήνυμά του, μετά το πέρας της λειτουργίας, ο κ. Βαρθολομαίος ευχαριστώντας τις τουρκικές αρχές για τη σχετική άδεια που αποτελεί, όπως είπε, «αναγνώριση του δικαιώματος της ελευθερίας της χριστιανικής θρησκείας.

«Εύχομαι ο Θεός να βοηθήσει την Ελλάδα να ξεπεράσει τις δύσκολες στιγμές που ζει και να αξιωθούν όλοι οι πιστοί να έρθουν κάποια στιγμή στο ιστορικό αυτό μοναστήρι», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Η Παναγία Σουμελά αποτελεί το σύμβολο της ποντιακής πίστης, αν και η πρώτη ονομασία της θαυματουργής εικόνας ήταν Αθηνιώτισσα.

Την εικόνα της Παναγίας Σουμελά αγιογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Μετά τον θάνατό του τη μετέφερε στην Αθήνα ο μαθητής του Ανανίας και τοποθετήθηκε σε περικαλλή ναό της Θεοτόκου. Έτσι αρχικά ονομάστηκε ως Παναγία η Αθηνιώτισσα.

Στο τέλος του 4ου αιώνα (380-386 μΧ), σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία η Αθηνιώτισσα εμφανίστηκε ως όραμα στους μοναχούς Σωφρόνιο και Βαρνάβα, στη Αθήνα, και τους κάλεσε στην εκκλησία.

Εκεί είδαν την εικόνα να σηκώνεται από το προσκυνητάρι, να βγαίνει από το παράθυρο και να πετάει προς τα ουράνια. Συγχρόνως, άκουσαν την Θεοτόκο να λέει: «Πηγαίνω στην Ανατολή. Προπορεύομαι στο όρος Μελά. Ακολουθήστε με...».

Οι μοναχοί την ακολούθησαν και στο όρος Μελά, στον Πόντο, όπου στάθηκε, κτίστηκε μεγάλος Ναός και Μονή. Έτσι η εικόνα πήρε την ονομασία Σουμελά από τη φράση «στου Μελά».

Το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή, μοναχοί έθαψαν την εικόνα, μαζί με άλλα κειμήλια. Με την ανταλλαγή, τα ιερά κειμήλια παραχωρήθηκαν και το 1931 τα ξέθαψε και τα έφερε στην Ελλάδα, ο Αμβρόσιος ο Σουμελιώτης. Η εικόνα επανήλθε στην Αθήνα και παρέμεινε στο Μουσείο έως το 1951. Τότε, το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» Θεσσαλονίκης πρότεινε το κτίσιμο ναού στις πλαγιές του Βερμίου, στην Καστανιά Βέροιας.  Το  2010, 87 χρόνια μετά την μικρασιατική καταστροφή και τον ξεριζωμό των Ποντίων από τις πατρογονικές τους εστίες, επαναλειτούργησε το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά, με άδεια του τουρκικού υπουργείου Πολιτισμού.

Επίκεντρο του εορτασμού της Παναγίας για τους Πόντιους, και όχι μόνο, στην Ελλάδα, είναι το Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα Παναγίας Σουμελά στο όρος Βέρμιο στην Ημαθία. Στη Θεία Λειτουργία θα προεξάρχει ο Μακαριώτατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής  Θεόδωρος συνοδευόμενος από μητροπολίτες του πατριαρχείου του, αλλά  και από την Ελλάδα.